Του Αντρέα Πολυκάρπου // *
Θα σε βρίσκει πάντα…
Ο Θάνατος θα σε βρίσκει πάντα
σε ένα άδειο ξενοδοχείο.
Κάπου, σε μια άκρη της γης,
της δικής σου γης,
που τώρα θα σε σκεπάσει
Ανάμεσα στις ξεθωριασμένες ταπετσαρίες
στους δαιδαλώδεις διαδρόμους
άλλων πιο χαρούμενων εποχών.
Σκεπασμένος με τα λινά σεντόνια
-ιδρωμένα ακόμα από τα χάδια στο ημίφως
με τα μέλη μουδιασμένα και παραδομένα
στον στερνό του κορμιού οργασμό-
θα ετοιμάσεις τις τελευταίες
που σου απέμειναν αποσκευές.
Κουρασμένος θα σταθείς στο παράθυρο.
Το δείλι βάφει αυτά που αφήνεις πίσω
και δίνει τη θέση του στη νύχτα.
Μη στις προηγούμενες στραφείς φωτερές βεγγέρες.
Το ξέρεις ήδη
στο μαρτυράνε τα λερά ποτήρια
και τα πολύχρωμα απομεινάρια στα άδεια μπουκάλια
ο αχός από τις μουσικές
οι εξαίσιοι ψίθυροι
και τα γέλια τα εκκωφαντικά.
Φωνές και όργανα μιας ζωής που σε αποχαιρετά.
Ο Θάνατος θα σε βρίσκει πάντα
σε ένα άδειο σαρκίο.
Αφημένος στο κρύο μάρμαρο
τα τελευταία που θα ακούσεις
τα δικά του θα είναι βήματα.
*Ο Αντρέας Πολυκάρπου γεννήθηκε στην Κύπρο το 1984 και από το 2004 ζει στην Αθήνα, δίπλα στη θάλασσα. Ασχολείται επαγγελματικά με τη δημοσιογραφία, ενώ γράφει ποίηση και θέατρο. Ποιήματα και θεατρικά του έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, στα Ισπανικά και στα Γαλλικά. Αγαπά τη θάλασσα και τις γάτες ενώ ακόμα προσπαθεί να καταλάβει τον άνθρωπο…
Πηγή: https://www.fractalart.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.