Η ΨΥΧΗ, ΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ: ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ!

Πέτρος Δ. Δαμιανός, Δρ. Φιλοσοφίας – Διδακτικό Προσωπικό ΕΜΠ

Όταν ένας άνθρωπος πεθαίνει, τι ακριβώς συμβαίνει; Χάνεται ολόκληρος ή επιβιώνει κάτι από αυτόν; Η πιο συνηθισμένη απάντηση είναι ότι το σώμα πεθαίνει, ενώ η ψυχή συνεχίζει να ζει. Αν όμως αυτό είναι αλήθεια, τότε δεν σημαίνει ότι ο πραγματικός άνθρωπος είναι τελικά μόνο η ψυχή του;

ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ ΠΑΝΩ ΑΠ' Τ' ΑΔΙΚΟ;

REUTERS

Πότε διαλέξαμε την υποχρηματοδότηση των υπηρεσιών που ασχολούνται με τα δάση;

Από την έντυπη έκδοση

Κατερίνα Τζωρτζινάκη • ktzortzinaki@naftemporiki.gr

Φωτιές κι ένας Θεός πάνω απ’ τ’ άδικο; Τα δάση θα καίγονται, όπως και ζωές, οικοσυστήματα, σπίτια, το μυαλό και η όρασή μας; Όλα είναι θέμα καιρού και θεού; Τι ΤΙΝΑ (There Is No Alternative) είναι αυτή, που διασχίζει εκτάσεις απειλητική; Γιατί δεν υπάρχει εναλλακτική;

ΠΟΙΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ; ΕΜΕΙΣ Ή ΟΙ ΑΛΓΟΡΙΘΜΟΙ;

Η ελευθερία της σκέψης δεν χάνεται μέσα σε μια μέρα. Χάνεται λίγο λίγο, κάθε φορά που σταματάμε να επιλέγουμε συνειδητά τι διαβάζουμε, τι πιστεύουμε και τι αξίζει πραγματικά την προσοχή μας.

istock

  ΝΙΚΟΛΑΟΣ - ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

«Ο άνθρωπος είναι ό,τι σκέφτεται όλη μέρα», έγραφε ο Ραλφ Γουόλντο Έμερσον. Αν είχε ζήσει σήμερα, ίσως να διατύπωνε διαφορετικά τη σκέψη του: ο άνθρωπος γίνεται ό,τι βλέπει όλη μέρα.

Αυτή είναι η πραγματικότητα της ψηφιακής εποχής.

Ξυπνάμε και πριν ακόμη μιλήσουμε με τον άνθρωπο που κοιμάται δίπλα μας, έχουμε ήδη μιλήσει –σιωπηλά– με έναν αλγόριθμο. Ανοίγουμε το κινητό. Μας περιμένουν ειδήσεις που «ίσως μας ενδιαφέρουν», βίντεο που «πιθανότατα θα δούμε μέχρι το τέλος», προϊόντα που «σίγουρα θέλουμε», άνθρωποι που «πρέπει να ακολουθήσουμε». Δεν επιλέγουμε απλώς περιεχόμενο. Το περιεχόμενο έχει ήδη επιλέξει εμάς.

ΟΣΟ ΚΡΑΤΑΜΕ ΤΗΝ ΚΑΚΙΑ, ΑΛΛΟ ΤΟΣΟ ΜΑΣ ΚΡΑΤΑΕΙ ΚΙ ΑΥΤΗ!

Byawakengr

«Η κακία είναι μια ανοησία για εκείνους που δεν έχουν καταλάβει ότι δεν ζούμε για πάντα»

Στη ζωή πολλοί άνθρωποι θα μας βλάψουν, θα μας κάνουν κακό και θα μας αδικήσουν. Και σίγουρα αυτό δεν αρέσει σε κανένα μας.

ΝΑ ΕΠΙΜΕΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΣΟΥ, ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ!

Byawakengr

Η καλοσύνη που έχεις μέσα σου, είναι αυτή που σε κάνει να αισθάνεσαι όμορφα για τον τρόπο που συμπεριφέρεσαι στον εαυτό σου αλλά και στους άλλους. Μέσα σε μια έντονη καθημερινότητα, που η μια εκκρεμότητα διαδέχεται την άλλη, μπορεί να σε βγάλει από τα κέντρα σου και να σε πιέσει χωρίς να το αντιληφθείς. Μην ξεχνάς να ακούς την φωνή της καλοσύνης σου, σε όλα!

ΠΟΤΕ Η ΑΛΛΑΓΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΗ...!

Byawakengr

“Οι άνθρωποι έχουν φτιάξει ένα σχιζοφρενικό τρόπο ζωής, ζουν μέσα στα ψέματα, ζουν μέσα στην σκλαβιά. Σκλαβιά πολλών ειδών, γιατί η κάθε μια σκλαβιά σε ελευθερώνει από κάποια ευθύνη. Ο άνθρωπος που θέλει πραγματικά να είναι ελεύθερος πρέπει να αποδεχθεί τεράστιες ευθύνες.

Δεν μπορεί να πετάξει τις δικές του ευθύνες πάνω σε κάποιον άλλον. Ότι κι αν κάνει, όπου κι αν είναι, είναι υπεύθυνος…” – Osho

ΟΙ «ΑΡΙΣΤΟΥΧΟΙ» ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΝ ΚΑΙ ΟΙ «ΕΦΗΒΙΚΕΣ ΣΥΜΜΟΡΙΕΣ»!

 Δύο όψεις της ίδιας κοινωνίας.

istock

  ΗΛΙΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Τις τελευταίες ημέρες το διαδίκτυο και τα μέσα ενημέρωσης μοιάζουν να κινούνται ανάμεσα σε δύο εικόνες της ίδιας γενιάς, τόσο αντιφατικές ώστε προκαλούν αμηχανία.

Από τη μία πλευρά προβάλλονται, και δικαίως, τα πρόσωπα, τα ονόματα και οι υψηλές επιδόσεις των αριστούχων των φετινών Πανελλαδικών Εξετάσεων, των μαθητών που κατέκτησαν βαθμολογίες πάνω από το 19.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ;

Καλη ερωτηση

Μπορούμε να βρούμε το πραγματικό νόημα της ζωής;

Έρευνες δείχνουν ότι μόνο ένας στους τέσσερις ενήλικες δηλώνει πως έχει ξεκάθαρη αίσθηση του ποιος είναι ο σκοπός της ζωής του

Η ΗΘΙΚΗ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ!

Γιάννης Πανούσης

Προφανώς σ’ έναν αγώνα του Μουντιάλ κάποιος θα κερδίσει και κάποιος θα ηττηθεί.

Το ερώτημα που τίθεται είναι αν ο ηττημένος «χάνει» και την ψυχή του, δηλαδή έχει απαξιωθεί στη συνείδηση του κόσμου, επειδή έχει απαξιώσει κάθε αρχή δεοντολογίας και κάθε κανόνα του fair play ή επειδή έχει εισέλθει [ανεπαισθήτως;] στον χώρο των διαπλεκόμενων [μαύρων;] συμφερόντων.

ΠΑΤΕΡΑΣ, ΟΧΙ ΦΙΛΟΣ (ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΑΤΣΙΟΣ, ΔΑΣΚΑΛΟΣ)!

Ανήκω σε μία γενιά, που ίσως είναι η τελευταία που πρόλαβε να γευτεί, να νιώσει, να βιώσει την βαριά σκιά του πατέρα στο σπίτι. Μεγάλωσα σε μία εποχή που την χαρακτήριζε η –ας μου επιτραπεί το αδόκιμο της φράσης- η ευλογημένη έλλειψη κάποιων αγαθών, που σήμερα υπερεκχειλίζουν στα σπίτια μας. Μίλησα για έλλειψη αγαθών, για την «έντιμον πτωχείαν» του καθ’ ημάς Παπαδιαμάντη.

ΓΙΑΤΙ ΓΡΑΦΩ ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ;

Του Νίκου Τσούλια //

Γιατί θέλω να εκφραστώ…

Χωρίς τον Λόγο δεν μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος. Από τη στιγμή που ο μακρινός πρόγονός μας κατέκτησε τη γλώσσα, τα πάντα άλλαξαν. Άλλαξε η πορεία του και η ιστορία του συνολικά πάνω στη Γη. Έγινε άνθρωπος. Ξέφυγε οριστικά από τους βιολογικούς του προσδιορισμούς και περιορισμούς. Απελευθερώθηκε.

ΤΟ ΒΕΛΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΕΡΑ!

Η ζωή του πνεύματος, η κίνηση των ιδεών

 Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Ο προβληματισμός, ο πλούσιος και έντονος, γύρω από το δίπολο «πρόοδος» – «συντήρηση» είναι μια ιστορία παλιά, πολύ παλιά. Σε κάθε εποχή, η τοποθέτηση της διαχωριστικής γραμμής μεταξύ των δύο αυτών ιδεολογικοπολιτικών ρευμάτων (ας αποφύγουμε τη λέξη «στρατόπεδα», που τόσο συχνά χρησιμοποιείται εν προκειμένω), και η συνακόλουθη κατάταξη των πάντων —πολιτικών, στοχαστών, ακόμα και απλών ανθρώπων—, κάθε άλλο παρά εύκολη υπόθεση ήταν. Και ο ευφυής Μιχάλης Παπαγιαννάκης είχε προφανώς επίγνωση τής εν λόγω πραγματικότητας, όταν έγραφε κάποτε ότι «η Ιστορία βρίθει παραδειγμάτων συντηρητικών προοδευτικών και αντιστρόφως».

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ''ΚΑΛΟΙ'' ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΥΨΗΛΟΙ ΔΕΙΚΤΕΣ IQ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΖΗΜΙΟΓΟΝΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΙΑ; (ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ)

Συνήθως, παρόμοιας θεματολογίας άρθρα ξεκινάνε με πορίσματα από μακροχρόνιες έρευνες της δεκαετίας του 1970, που επιχειρούν να απαντήσουν στο ερώτημα: “Πώς γίνεται “καλοί” μαθητές και υψηλοί δείκτες IQ να προκάλεσαν ζημιογόνες επιλογές ζωής και δυστυχία; Και το αντίστροφο”.

ΟΣΟ ΕΣΕΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΤΕ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΑΝ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΣΟΑΔΕΙΟ Ή ΜΙΣΟΓΕΜΑΤΟ...

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου

Όσο εσείς προσπαθείτε να βρείτε αν το ποτήρι είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο, υπάρχουμε κι εμείς που φροντίζουμε το ποτήρι να μην αδειάσει ποτέ για να μπορείτε να φιλοσοφείτε οι υπόλοιποι.

Η ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ!

Γράφει ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος

Την αγάπη των άλλων αναζήτησα από λανθασμένες επιλογές. Προσπάθησα να μιμηθώ εκατοντάδες πρόσωπα, νομίζοντας πως θα με εκτιμήσουν παραπάνω. Δοκίμασα να φορέσω κάθε άλλο πρόσωπο, μα κανένα δεν ταίριαξε πάνω μου.

Η ΚΑΡΙΕΡΑ ΩΣ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ!

Η εικόνα ως φυλακή και ο άνθρωπος δέσμιος του μυαλού του.

istock

 ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ Ι. ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν ζουν απλώς μια ζωή. Υποδύονται μια ζωή. Χτίζουν γύρω τους μια προσεκτικά επιμελημένη εικόνα, ένα κοινωνικά αποδεκτό πρόσωπο, ένα βιογραφικό ύφος ύπαρξης, όπου κάθε επιλογή, κάθε σχέση, κάθε δημόσια κίνηση και κάθε σιωπή υπηρετεί έναν μεγαλύτερο στόχο, να μη ραγίσει η εικόνα. Στην αρχή αυτό μπορεί να μοιάζει με πειθαρχία, φιλοδοξία ή κοινωνική ωριμότητα. Με τον καιρό, όμως, γίνεται κάτι βαθύτερο και πιο ασφυκτικό. Γίνεται ένας μηχανισμός αυτοεγκλωβισμού, όπου ο άνθρωπος παύει να αναρωτιέται τι πραγματικά θέλει και αρχίζει να σκέφτεται μόνο τι επιτρέπεται να θέλει, τι φαίνεται σωστό, τι ταιριάζει στο προφίλ του, τι υπηρετεί την καριέρα του, τι δεν διαταράσσει το αφήγημα που έχει κατασκευάσει για τον εαυτό του.

ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΠΕΘΑΝΑΝ!

Όταν μου μίλησε ο Οδυσσέας του Ομήρου σε μια πλατεία

istock

 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΤΖΩΡΤΖΑΚΑΚΗ

Ένα πρωί κι ενώ περίμενα να πάω σε μια σημαντική επαγγελματική συνάντηση, κάθισα σε ένα παγκάκι στην πλατεία και χάζευα τα περιστέρια. Ένα κοριτσάκι τα κυνηγούσε γελώντας κι εκείνα έφευγαν μακριά. Τι τυχερά που είναι τα περιστέρια, σκέφτηκα. Πετάνε και φεύγουν όποτε θέλουν. Δεν χρειάζεται να κάνουν τους σοβαρούς στα επαγγελματικά ραντεβού και να χαμογελούν αμήχανα λέγοντας «μα ναι, φυσικά», όταν ακούνε ένα σωρό ανοησίες. Όπως καταλαβαίνετε, δεν συμπαθώ τη δουλειά μου και καταπίνω συχνά τον θυμό μου.

ΤΕΛΙΚΑ Η ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ;

Youtube / Mamma mia!

Δεν υπάρχει καμία άλλη ανθρώπινη εμπειρία που να συνδυάζει τόση φυσική εξάντληση, συναισθηματικό βάθος και υπαρξιακή αναδιάταξη όσο η μητρότητα. Και όπως κάθε μεγάλη δύναμη, έτσι και αυτή έχει το φως και τη σκιά της.

ΜΕΛΛΟΝ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟ ΑΠΟ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ!

Γράφει ο Μάνος Μαυροπαλιάς // *

Ο χρόνος μοιάζει πλέον να έχει σταματήσει, ενώ το μέλλον απομακρύνεται όσο κατευθυνόμαστε προς αυτό. Ωστόσο, οι φυσικές συνέπειες της κίνησης αποτυπώνονται στο κορμί και στην ψυχή μας: τα αποθέματα στερεύουν και οι δυνάμεις εξασθενούν. Κοιτώντας τριγύρω, αυτό που διακρίνεται είναι κοινότυποι ορίζοντες, προκαθορισμένοι από την έλευση μιας παραγωγής ολοκληρωτικής ομοιογένειας, η οποία διέπει το υποκείμενο, εντός και εκτός του, καθώς και ό,τι το περιβάλλει.

Ο εαυτός μας μοιάζει δεσμώτης των δυνάμεων που τον καθιστούν σύμπτωμα όσων προσπαθεί να αποτινάξει, καθώς πλέει ατέρμονα στα ωκεάνια νερά των ειδοποιήσεων και των αναπαραστάσεων.

ΟΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΕΥΦΥΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΡΥΘΜΙΖΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ!

Η συναισθηματική ευφυΐα περιλαμβάνει τέσσερις βασικές δεξιότητες:

Ικανότητα αντίληψης των συναισθημάτων

Ικανότητα εξήγησης των συναισθημάτων

Ικανότητα κατανόησης των συναισθημάτων

Ικανότητα διαχείρισης συναισθημάτων