ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ ΠΑΝΩ ΑΠ' Τ' ΑΔΙΚΟ;

REUTERS

Πότε διαλέξαμε την υποχρηματοδότηση των υπηρεσιών που ασχολούνται με τα δάση;

Από την έντυπη έκδοση

Κατερίνα Τζωρτζινάκη • ktzortzinaki@naftemporiki.gr

Φωτιές κι ένας Θεός πάνω απ’ τ’ άδικο; Τα δάση θα καίγονται, όπως και ζωές, οικοσυστήματα, σπίτια, το μυαλό και η όρασή μας; Όλα είναι θέμα καιρού και θεού; Τι ΤΙΝΑ (There Is No Alternative) είναι αυτή, που διασχίζει εκτάσεις απειλητική; Γιατί δεν υπάρχει εναλλακτική;

Προφανώς, δεν εννοούμε τους αέρηδες, που μαστίγωναν με ριπές από 108 km/h έως και 150 km/h, «από τις μεγαλύτερες εντάσεις μελτεμιών τουλάχιστον την τελευταία 15ετία». Οι αέρηδες επιβάρυναν, αλλά δεν άναψαν τη σπίθα.

Μπορεί να «υπάρχουν στιγμές που η φύση και η ένταση των καιρικών φαινομένων ξεπερνούν κάθε ανθρώπινο σχεδιασμό», αλλά ό,τι υπονομεύει τη συνύπαρξη δεν είναι αναπόφευκτο γεγονός.

Πότε διαλέξαμε την υποχρηματοδότηση των υπηρεσιών που ασχολούνται με τα δάση; Πότε συμφωνήσαμε ότι πρόληψη είναι μόνο ο καθαρισμός οικοπέδων και η δήλωση του καθαρισμού σε μια πλατφόρμα; Η αυστηροποίηση των προστίμων ή η επίκληση της κλιματικής κρίσης κανέναν δεν έχει βοηθήσει. Ούτε η μετατροπή της τραγωδίας σε κανονικότητα και η επανάληψη της λέξης «ήρωας». Όπως και στην πανδημία, με τους άλλους «ήρωες» και την μπαλκονάτη επιδοκιμασία.

Ποιος αμφισβητεί πως οι πυροσβέστες κάνουν υπεράνθρωπες προσπάθειες, γι’ αυτό και τους αγκαλιάζει η κοινωνία, ενώ η Πολιτεία -εκτός περιόδου πυρκαγιών- τους ραίνει με χημικά και αύρες στην Κηφισίας;

«Όταν μια χώρα, όμως, χρειάζεται κάθε καλοκαίρι νέους ήρωες για να επιβιώσει, τότε ο ηρωισμός παύει να είναι αρετή και γίνεται σύμπτωμα.

Όταν η φωτιά γίνεται “το καλοκαίρι μας”.

Όταν ο θάνατος γίνεται “το τίμημα της δουλειάς”.

Όταν η αποτυχία γίνεται “μοίρα”» (π. Λίβυος ή πρωτοπρεσβύτερος Χαράλαμπος Παπαδόπουλος), τι προσπαθεί να κρύψει μέσ’ στην πήρα.

«Ο πίσω σάκος ξέχειλος κακά που ’ναι δικά μας. Γεμάτος ξένα ο μπροστινός κι αυτά πιάνει η ματιά μας…»

Πηγή: https://www.naftemporiki.gr