Του Ιωάννη Χρ. Παναγιωτόπουλου // *
Μεσοπέλαγα
Μεσοπέλαγα σε μια ψαρόβαρκα βρισκόμουν,
ψαρεύοντας σε ήρεμα νερά·
όρθιος, κρατούσα ένα καλάμι,
στο δολωμένο αγκίστρι
Κι ενόσω στεκόμουν όρθιος
έβλεπα τα πάντα γύρω μου σταματημένα
σαν μια εικόνα μες στο κάδρο·
το άσπρο πέταγμα του γλάρου στον αέρα,
το φωτεινό καθρέφτισμα του ήλιου στο νερό,
το μεθυστικό λίκνισμα της βάρκας στον αφρό·
όλα στο ίδιο κάδρο.
Κάποια στιγμή η πετονιά τραβήχτηκε
και τότε ο κόσμος άλλαξε μεμιάς·
ο γλάρος χάθηκε στην τραμουντάνα,
ο ήλιος κρύφτηκε στη συννεφιά,
η θάλασσα φουρτούνιασε,
καρυδότσουφλο η ψαρόβαρκα στο κύμα,
κι εγώ τί πείσμα
πάλευα να παραμείνω όρθιος μαζί με το καλάμι.
Κι ενόσω πάλευα στο άγριο κύμα
με δύναμη κρατώντας το καλάμι,
κόντρα στης πετονιάς το τράβηγμα,
ξάφνου η βάρκα πέταξε σαν γλάρος
που αντί φτερά άσπρο πανί ανέμιζε,
αλλά τι πείσμα και τούτο πάλι,
κρατούσα ακόμη το καλάμι
αλιεύοντας όνειρα
μεσοπέλαγα στο κάδρο.
Ιωάννης Παναγιωτόπουλος του Χρήστου και της Ελένης γεννήθηκε την 20η Μαΐου 1967 στη Σκουτερά Τριχωνίδας Αιτωλ/νίας, κατοικεί στο Καινούργιο Αιτωλ/νίας και εργάζεται στο Αγρίνιο ως δικαστικός υπάλληλος. Σπούδασε Ελληνική και Ευρωπαϊκή Λογοτεχνία με μεταπτυχιακές σπουδές στη «Δημιουργική Γραφή».
Πηγή: https://www.fractalart.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.