Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

ΠΡΩΤΟΙ ΣΕ "ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΕΓΚΕΦΑΛΩΝ"!


Τα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν στο τελευταίο τεύχος του μηνιαίου περι­οδικού «Ενημέρωση» του Ινστιτού­του Εργασίας της ΓΣΕΕ είναι αποκαλυπτικά: «παρουσιάστηκε με ένταση ένα νέο φαινόμενο, αποκαλούμενο «διαρροή εγκεφά­λων» (brain drain), αναφέρει η Πέννυ Γεωργιάδου στο κείμενό της για τους νέους και τις πο­λιτικές απασχόλησης. Η κ. Γεωργιάδου επικα­λείται έρευνα του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Και επισημαίνει: «Η βασική αιτία της διαρροής εγκεφάλων είναι ότι η Ελλάδα δεν έχει μετακι­νηθεί στην αλυσίδα παραγωγής της αξίας, ώστε να παράγει πιο σύνθετα προϊόντα και υπηρεσίες (έντασης γνώσης/τεχνολογίας). Έτσι ουσιαστι­κά υπάρχει περιορισμένη ζήτηση για πτυχιού­χους και όχι υπερπροσφορά πτυχιούχων, όπου η Ελλάδα συνεχίζει να βρίσκεται σε χαμηλά πο­σοστά όσον αφορά τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Επίσης, ενώ στις αναπτυγμένες χώρες η ανεργία μειώνεται όσο αυξάνεται το εκπαιδευτικό επί­πεδο, στην Ελλάδα δεν συμβαίνει το ίδιο. Σύμ­φωνα με την έρευνα, περίπου 114.000-139.000 Έλληνες επιστήμονες εργάζονται στο εξωτερι­κό».

Και διηγώντας τα να κλαις… 
Τι μας λένε λοι­πόν οι μελετητές του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ και οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Μα­κεδονίας;
Χάνουμε συνεχώς «εγκεφάλους»: επιστήμονες οι οποίοι θα μπορούσαν να κά­νουν τη διαφορά τώρα που η Ελλάδα χρειάζεται ιδέες και διεξόδους.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι παράγουμε πολλούς πτυχιούχους (οι οποίοι προφα­νώς για να φεύγουν σημαίνει ότι μπορούν να αξιοποιήσουν τις γνώσεις τους εκτός Ελ­λάδος, άρα σε ατομικό επίπεδο πολύ καλά κάνουν και αποκτούν τις γνώσεις που απο­κτούν). Το πρόβλημα είναι ότι ο επιχειρημα­τικός κόσμος της χώρας δεν ζητάει εξειδι­κευμένο προσωπικό, πολύ απλά διότι δεν του χρειάζεται. Και δεν του χρειάζεται επειδή δεν παράγει σύνθετα προϊόντα και υπηρεσίες. Κα­μία καινοτομία και έμφαση στο εμπόριο και στη μεταποίηση. Αυτό είναι το μοντέλο ακό­μη και σήμερα.
Είμαστε πρωτοπόροι στην Ευρώπη, καθώς αντί να μειώνουμε την ανεργία όσο αυξάνεται το εκπαιδευτικό επίπεδο, εμείς την αυ­ξάνουμε.

Η ανάλυση της κ. Γεωργιάδου δεν περιορί­ζεται στη διαρροή εγκεφάλων. Αντιγράφου­με από τη μελέτη: «Υπολογίζεται ότι στην Ε.Ε πάνω από 7,5 εκατομμύρια νέοι ηλικίας 15-24 ετών δεν εργάζονται, ούτε σπουδάζουν, ούτε συμμετέχουν στην επαγγελματική κατάρτι­ση. Είναι οι λεγόμενοι NEETs (not in employ-ment education or training). O αριθμός αυ­τός αυξάνεται σε 14 εκατομμύρια αν συνυπο­λογιστούν και οι νέοι ηλικίας 25-29 ετών. Το κόστος τής μη ένταξης των νέων στην αγο­ρά εργασίας υπολογίζεται ότι ισοδυναμεί με 1,21% του ΑΕΠ της Ε.Ε. και είναι περίπου 153 δισεκατομμύρια ευρώ ανά έτος».

Αν κάνουμε μια αναγωγή στην ελληνική πραγματικότητα, οδηγούμαστε σε δύο πολύ χρήσιμα συμπεράσματα:
Στην Ελλάδα, οι λεγόμενοι NΕΕΤs εκτι­μώνται σε περίπου 500.000 (από αυτούς οι 140.000 είναι νέοι κάτω των 29 ετών). Η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει επισημάνει τον κίν­δυνο ύπαρξης τέτοιων πολυπληθών κοινωνι­κών ομάδων με αυτά τα χαρακτηριστικά, εκτι­μώντας ότι η NEETs είναι πιο εύκολο να επιδεί­ξουν παραβατική συμπεριφορά ή να τροφοδο­τήσουν ακραίες πολιτικές δυνάμεις. Κάτι μας… θυμίζει αυτό στην Ελλάδα, έτσι δεν είναι;
Αν γίνει αναγωγή του ευρωπαϊκού οικονομικού δεδομένου στο ελληνικό, προκύπτει ότι το κόστος από τη διατήρηση του αριθμού των NΕΕΤs στα επίπεδα των 500.000 ατόμων υπερβαίνει τα δύο δισεκατομμύρια ευρώ. Είναι χρήματα που μας περισσεύουν;
Οι νέοι στο… απόσπασμα

Οι νέοι στην Ελλάδα, ηλικίας από 15-24 ετών είναι 1.098.400 άτομα. Δηλαδή, περίπου ο ένας στους 10 αντιστοιχεί σε αυτή την ηλικια­κή ομάδα. Αν θέλουμε να διευρύνουμε τα ηλι­κιακά όρια για να συμπεριλάβουμε και τους νέ­ους έως 29 ετών, τότε φτάνουμε στα 1,73 εκα­τομμύρια. Πού βρίσκονται αυτοί οι νέοι; Ακο­λουθεί η στατιστική του… τρόμου:

♦ 717.432 σπουδάζουν σε λύκεια, πανεπιστήμια και μεταπτυχιακά και δεν αναζητούν εργασία προς το παρόν. Ακούν να λέγονται διάφορα για τη σύνδεση της αγοράς εργασίας με την εκπαί­δευση και αγχώνονται όσο προχωρούν οι σπου­δές καθώς γνωρίζουν ότι με την ανεργία των νέ­ων στο 56%, οι πιθανότητες να βρουν δουλειά είναι από περιορισμένες έως ανύπαρκτες.
♦ 433.800 είναι άνεργοι και αναζητούν μια θέ­ση εργασίας.
♦ 138.268 δεν κατατάσσονται πουθενά. Δεν σπουδάζουν, δεν δουλεύουν, ούτε ψάχνουν πλέον για δουλειά.
♦ 443.700 έχουν βρει δουλειά. Πού όμως;
♦ 64.300 δουλεύουν είτε λίγες ώρες την ημέ­ρα είτε κάποιες ημέρες την εβδομάδα. 46.671 απασχολούνται στη δουλειά των συγγενών τους. Συνήθως ανασφάλιστοι και έναντι χαρτζιλικιού. Δηλαδή, ο ένας στους 10 νέους έως 29 ετών εμφανίζεται ως εργαζόμε­νος αλλά στην πραγματικότητα απασχολεί­ται -τις περισσότερες φορές χωρίς ασφάλιση και κατά συνέπεια με «μαύρα»- στην εταιρεία των γονιών. Η εργασία χωρίς ασφάλιση είναι νόμιμη.
♦ 7 2.773 έκαναν δική τους δουλειά, μπλέκοντας με εφορία και ΟΑΕΕ. Τι σημαίνει δική μας δουλειά στην Ελλάδα; Πολύ απλά ότι μπλέκεις με:
♦ τον ΟΑΕΕ, ο οποίος δεν κάνει καμία έκπτω­ση επί των ασφαλιστικών εισφορών για τους νέους επιτηδευματίες. Παλαιότερα υπήρχε τέ­τοια πρόβλεψη αλλά καταργήθηκε. Έτσι, το ελάχιστο ποσό διαμορφώνεται στα 210,7 ευρώ μηνιαίως ενώ μέχρι και πέρυσι οι ασφαλιστικές εισφορές δεν αφαιρούνταν καν από τα ακαθά­ριστα έσοδα της επιχείρησης,
♦ την εφορία, η οποία φορολογεί το καθαρό κέρδος με συντελεστή 26% από το πρώτο ευ­ρώ. Για να ισχύσει χαμηλότερος συντελεστής, πρέπει να έχεις κάνει έναρξη μετά την 1/1/2013 και τα ακαθάριστα έσοδα να μην υπερβαίνουν τα 10.000 ευρώ,
♦ το τέλος επιτηδεύματος, το οποίο ανέρχεται σε τουλάχιστον 650 ευρώ τον χρόνο και επιβάλ­λεται σε όποια επιχείρηση ή επαγγελματία έχει συμπληρώσει τρία χρόνια από την ημερομηνία έναρξης.
♦ Περίπου 100.000 ενώ δουλεύουν με συνθή­κες πλήρους απασχόλησης (8άωρο) πληρώ­νονται με τρεις έως έξι μήνες καθυστέρηση. Μισθός: 511 ευρώ (μεικτά) για τους κάτω των 25 και 586 για τους 25 έως 29.

Οι μισθοί
Τα στοιχεία μάς λύνουν την απορία για το πού βρίσκονται οι νέοι σήμερα. Είναι ζήτημα να δουλεύει ο ένας στους τέσσερις ενώ ικανοποι­ητικά χρήματα στην τσέπη τους είναι ζήτημα να βάζουν οι 13 στους 100. Σε αυτό συνέβαλαν τα μέγιστα και οι κυβερνήσεις των μνημονίων. Καταφεύγουμε και πάλι στη μελέτη του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ.
«Με βασικό επιχείρημα ότι για την κατα­πολέμηση της νεανικής ανεργίας απαιτείται η διευκόλυνση της ένταξής τους στην αγορά εργασίας, πολλές χώρες -έχοντας υιοθετήσει τη νεοφιλελεύθερη προσέγγιση- έχουν θε­σπίσει χαμηλότερους κατώτατους μισθούς για τους νέους, με αποτέλεσμα αυτή η κατη­γορία των εργαζομένων να αποτελεί τον κύ­ριο πυρήνα ενός συνεχώς αυξανόμενου ερ­γατικού δυναμικού, το οποίο είναι εξαιρετικά ευέλικτο και χαμηλά αμειβόμενο. Σε μια σει­ρά χώρες, όπως οι Βέλγιο, Ολλανδία, Γαλλία, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο, Μάλτα Ολλαν­δία, Πολωνία, Βρετανία, υφίσταται χαμη­λότερος κατώτατος μισθός για νέους που μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ 60%-90% του εθνικού κατώτατου μισθού, διαφοροποιούμενος όχι μόνο ανά ηλικία (16-20 ετών) αλλά και σε σχέση με το καθεστώς απασχό λησης, δηλαδή απασχόληση με μαθητεία ή άλλη μορφή εκπαίδευσης/κατάρτισης». Ποιο είναι το αποτέλεσμα αυτών των πολιτικών;
Θεαματικό. Η ανεργία των νέων συνεχίζει να καλπάζει ενώ οι συνθήκες ζωής συνεχώς επι­δεινώνονται. «Σχεδόν το 50% των νέων στην Ε.Ε. ζει σε νοικοκυριά που βιώνουν κάποια μορφή στέρησης ή φτώχειας, ενώ ο αριθμός των νέων που ζουν με τους γονείς τους έχει αυξηθεί από 44% το 2007 σε 48% το 2011».

Οι άνεργοι
Τι κάναμε εμείς εδώ στην Ελλάδα; Αντιγρά­ψαμε αυτό το μοντέλο, κόβοντας και ράβο­ντάς το στα ελληνικά δεδομένα. Αν κάποιος εργαζόμενος νέος βρει δουλειά με 8άωρο, θα εισπράξει 426,64 ευρώ καθαρά αν δεν έχει ξεπεράσει το 25ο έτος της ηλικίας του, ή 476,35 ευρώ αν το έχει ξεπεράσει. Δεν θεσπί­σαμε καμία ευνοϊκή διάταξη στον Οργανισμό Ελεύθερων Επαγγελματιών ώστε ο νέος να μπορεί να κάνει κάτι δικό του χωρίς να πλη­ρώνει το τριχίλιαρο τον χρόνο. Και βάλαμε τον ΟΑΕΔ να ανακοινώνει το ένα μετά το άλλο τα προγράμματα απασχόλησης, γνωρίζοντας ότι από αυτά δεν πρόκειται να προκύψουν παρά ελάχιστες θέσεις εργασίας. Τι θα κάνει ο εργο­δότης αν του δώσεις 400 ευρώ τον μήνα για να προσλάβει έναν νέο; Θα τον απασχολήσει για όσο διαρκεί το πρόγραμμα και μετά θα τον... σχολάσει περιμένοντας τον επόμε­νο νέο και το επόμενο πρόγραμμα. Στο ) μεσοδιάστημα, βέβαια, οι πολιτικοί θα " είναι ευχαριστημένοι, καθώς τα ονομα­στικά ποσοστά της ανεργίας μπορεί και να έχουν υποχωρήσει. Οι άνεργοι στην Ελλάδα, είναι περίπου 1,3 εκατομμύ­ρια συνολικά.
Αν «παρκάρεις» για πέντε μήνες περίπου 100.000 ανθρώπους σε μια θέση κοινωνικής εργασίας, μειώνεις την ανεργία κοντά στη μία ποσοστιαία μονάδα. Και ας ξέρουν αυτοί οι άν­θρωποι ότι σε έξι μήνες θα είναι πάλι στον δρό­μο. Και ας γνωρίζουν ότι θα βάλουν στην τσέπη τους 400 ευρώ. Και ας λένε οι ειδικοί ότι από τις περίπου 400.000 θέσεις εργασίας που θα δημι­ουργηθούν μέσω των επιδοτήσεων, οι πραγμα­τικές θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν θα είναι λιγότερες από 40.000.

Το βράδυ της περασμένης Δευτέρας, ο υπουρ­γός Οικονομικών απευθύνθηκε στους επιχειρη­ματίες και έθιξε το θέμα της κατάρτισης. Αντι­γράφουμε από την ομιλία του: «Υπάρχει ανά­γκη για επαγγελματική κατάρτιση. Στην Ελλάδα έχουμε μια στρεβλή εκπαίδευση όπου έχουμε περισσότερους αποφοίτους πανεπιστημίων και λιγότερους αποφοίτους που χρειαζόμαστε από τεχνικές σχολές. Όλα αυτά δεν είναι μόνο θέμα της Πολιτείας. Πρέπει να βάλετε κι εσείς πλάτη. Είναι μέρος και της δική σας επιχειρηματικής πρωτοβουλίας να αποκτήσετε το ανθρώπινο δυναμικό που χρειάζεται για να στελεχώσει τις επιχειρήσεις. Ένα άλλο θέμα που πρέπει να σας απασχολήσει σοβαρά είναι η σύνδεση της παρα­γωγικής διαδικασίας με την έρευνα».

Το αν ομιλεί σωστά ή όχι ο υπουργός Οικονο­μικών είναι δευτερεύουσας σημασίας. Το πρω­τεύον είναι ότι έχουμε τη μεγαλύτερη ανεργία νέων και μη και αντί να υλοποιούμε ένα οργα­νωμένο σχέδιο, έστω μακροπρόθεσμο, αναλω­νόμαστε σε συστάσεις ο ένας προς τον άλλο, σε προγράμματα επιδότησης και σε ενισχύσεις νεοφιλελεύθερων μέτρων τύπου «προγράμμα­τα μαθητείας», «εισαγωγικοί μισθοί για νέους κ.λπ.». Τα αποτελέσματα; Διαρροή εγκεφάλων και επικράτηση… ανεγκεφάλων.

Πηγή: http://www.topontiki.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.