Αρχιμανδρίτης Δημήτριος Πολιτάκης
Ο Αρχιμανδρίτης Δημήτριος Πολιτάκης είναι ιεροκήρυκας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης
Με τη Χάρη του Θεού φτάνουμε προς το τέρμα της πνευματικής πορείας, δηλαδή προς το τέλος αυτών των ωραίων ημερών της περιόδου της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Τώρα, ξεκινάει η μεγάλη πορεία του Κυρίου Ιησού Χριστού. Μια πορεία προς τα Ιεροσόλυμα γεμάτη από κραυγές και χειροκροτήματα ανθρώπων που τον αποθεώνουν : «ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου».
Η τελική πορεία του Ιησού Χριστού πάνω στη γη αρχίζει με τις επευφημίες εκείνων που… μετά από λίγο θα τον οδηγήσουν επάνω στο Ξύλο του Σταυρού.
Ο Κύριος καλείται σε δείπνο, στη Βηθανία. Εκεί, βρίσκεται ο καλός φίλος Του ο Λάζαρος τον οποίον είχε αναστήσει την προηγούμενη ημέρα. Εκεί, βρίσκονται και οι αδελφές του Λαζάρου η Μάρθα και η Μαρία, αλλά και αρκετοί άνθρωποι, Ιουδαίοι, που έχουν πληροφορηθεί το γεγονός της «ανερμήνευτης» ανάστασης του Λαζάρου.
Όμως, εκεί βρίσκεται και ο δόλιος Ιούδας που… «σκανδαλίζεται», όταν βλέπει τη Μαρία να πλένει τα πόδια του Χριστού με πολύτιμο μύρο.
Ο πανούργος και παραδόπιστος Ιούδας δε χαίρεται το θαύμα της ανάστασης του Λαζάρου, αλλά υπολογίζει τα χρήματα που κοστίζει το μύρο. Δυστυχώς, η άκρατος φιλαργυρία από την οποίαν πάσχει δεν τον αφήνει να δει τη Χάρη του Διδασκάλου του.
Μεταξύ αυτών βρίσκονται και οι μοχθηροί αρχιερείς, οι οποίοι παρακολουθούν υπομονετικά και προσεκτικά τα γενόμενα.
Οι αρχιερείς δεν αντέχουν την παρουσία του Χριστού, γιʼ αυτό παρατηρούν και σχεδιάζουν το τέλος του «ενοχλητικού Ναζωραίου».
Επιθυμούν με λαχτάρα το θάνατο του Χριστού, αλλά πρώτα θέλουν να δολοφονήσουν το Λάζαρο, ο οποίος αποτελεί ζωντανό παράδειγμα και απόδειξη του θαύματος που επιτέλεσε ο Κύριος.
Την επόμενη ημέρα ο Χριστός εισέρχεται στην Αγία Πόλη, στα Ιεροσόλυμα, «ἐπὶ ὄνον καὶ ἐπὶ πῶλον υἱὸν ὑποζυγίου» και πορεύεται επάνω σε άνθη και βαΐα των φοινίκων με το πλήθος να ζητωκραυγάζει: «ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου».
Η είσοδος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα δημιουργεί σύγχυση, ταραχή και φόβο στους άρχοντες της περιοχής γιατί πιστεύουν ότι σύντομα θα χάσουν την εξουσία τους εξαιτίας του «περίεργου θαυματοποιού».
Οι ισχυροί του κόσμου ενοχλούνται από το γεγονός της παρουσίας του Κυρίου και προσπαθούν με κάθε τρόπο να αλλάξουν τη γνώμη των ανθρώπων για Εκείνον.
Δυστυχώς, ο λαός γίνεται όχλος εν ριπή οφθαλμού και σύντομα ακούγεται το απαίσιο και απάνθρωπο «σταύρωσον αυτόν», από το στόμα εκείνων που προηγουμένως θριαμβολογούσαν και ζητωκραύγαζαν για την είσοδό Του στα Ιεροσόλυμα.
Όμως, όποια και να είναι τα σχέδια του κόσμου, ο θάνατος ηττήθηκε και ήρθε η Ζωή, το Πάσχα, η Ανάσταση.
Το μεγάλο γεγονός πραγματοποιήθηκε και δεν αποτελεί ανάμνηση.
Η αγάπη του Θεού εκμηδένισε το κακό. Ο θάνατος θανατώθηκε και εξαφανίστηκε μπροστά στη δύναμη του Θεού.
«Λάζαρε, δεῦρο ἔξω», λέει ο Χριστός στο φίλο Του και εκείνος εγκαταλείπει αμέσως τον τάφο του και επιστρέφει στη ζωή, τη νέα ζωή, την οποίαν προσφέρει ο Ιησούς Χριστός.
«Λάζαρε, δεῦρο ἔξω», λέει ο Κύριος και καλεί τους πάντες να εγερθούν και να εγκαταλείψουν το δικό τους μνήμα που τους κρατάει μέσα στο σκοτάδι του πνευματικού θανάτου.
«Λάζαρε, δεῦρο ἔξω»… για να δεις και να απολαύσεις το Φως, την Αλήθεια, τη Ζωή, την Ανάσταση, την αγάπη του Θεού.
Φίλοι μου.
Ο Ιησούς Χριστός ήρθε σε αυτόν τον κόσμο για να παραμείνει.
Ο Ιησούς Χριστός είναι Εκείνος που Σταυρώνεται και Ανασταίνεται σε κάθε Θεία Λειτουργία, επαναλαμβάνοντας διαρκώς το μέγα μυστήριο της φιλανθρωπίας Του.
Ο Χριστός φανερώθηκε στους ανθρώπους ως ταπεινός άνθρωπος και μαρτύρησε επάνω στο Σταυρό για να χαρίσει ζωή αληθινή σε εκείνους που θέλουν να συμμετάσχουν με πίστη στα γεγονότα του Πάθους και της Αναστάσεώς Του.
Ο θάνατος του Κυρίου επάνω στο Σταυρό κατήργησε τη δύναμη του θανάτου και η νέα ζωή ανέτειλε εκ του Τάφου.
Ας προσπαθήσουμε να βιώσουμε ειρηνικά και με πίστη ειλικρινή τα κοσμοσωτήρια γεγονότα του Πάθους και της Αναστάσεώς Του.
Ας αλλάξουμε επιτέλους τρόπο ζωής και σκέψη, καθιερώνοντας νέες πνευματικές συνήθειες που θα μας οδηγήσουν στον Παράδεισο της αγάπης του Θεού.
Έτσι, θα Τον υποδεχτούμε με ανεκλάλητη χαρά, προσφέροντάς Του τα άνθη της καρδιάς και τα βάγια της ψυχής μας, ως δώρο ταπεινό, για τη μεγάλη είσοδό Του στη δική μας πόλη, στη ζωή μας.
Πηγη: https://orthodoxia.info
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.