Το βλέμμα του φόβου – της Σωτηρίας Τριανταφύλλου
Λίγες μέρες πριν ήμουν εγώ πάνω στο τραπέζι του χειρουργείου. Θυμάμαι το κρύο των μεταλλικών επιφανειών, τον θόρυβο των οργάνων, τα βλέμματα των γιατρών πάνω από τις μάσκες τους. Θυμάμαι κυρίως το άγχος —ένα άγχος που δε χρειαζόταν λόγια για να υπάρχει, που ήταν εκεί, στο στομάχι, στην αναπνοή, στην καρδιά που χτυπούσε πιο γρήγορα από όσο έπρεπε.
