Επιμέλεια: Δήμητρα Ντζαδήμα //
Ο Ρόμπερτ Φροστ (1874–1963) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς ποιητές του 20ού αιώνα. Αν και η ποίησή του αντλεί συχνά τη θεματολογία και τις εικόνες της από το αγροτικό τοπίο της Νέας Αγγλίας, το έργο του υπερβαίνει τον απλό λυρισμό της φύσης και εστιάζει σε υπαρξιακά, ηθικά και φιλοσοφικά ζητήματα. Ο Φροστ συνδυάζει την παραδοσιακή μορφή και μέτρο με βαθιά αμφισημία νοήματος, γεγονός που καθιστά τα ποιήματά του “προσβάσιμα” αλλά και ερμηνευτικά απαιτητικά. Το ποίημα «Το μονοπάτι που δεν πήρα» πραγματεύεται το ζήτημα της επιλογής και της ανθρώπινης συνείδησης απέναντι στο ενδεχόμενο της απώλειας και του ανεκπλήρωτου. Η εικόνα των δύο μονοπατιών στο δάσος λειτουργεί ως κεντρικό σύμβολο των αποφάσεων της ζωής, οι οποίες είναι κατ’ ανάγκην αποκλειστικές και μη αναστρέψιμες.

Ο ποιητής τονίζει εξαρχής την αδυναμία του ανθρώπου να προβλέψει τις συνέπειες των επιλογών του, καθώς και τη ματαιότητα της αναζήτησης βέβαιων ενδείξεων («τα ίχνη του ενός πού σβήνουν μήπως βρω»). Η φύση παρουσιάζεται ουδέτερη, χωρίς να προσφέρει καθοδήγηση ή ηθική αξιολόγηση.















