Γράφει ο Γιάννης Φαρσάρης // *Ξέρω πώς σε έχουν προγραμματίσει να σκρολάρεις. Το λέω αυτό, χωρίς αλαζονεία, γνωρίζοντας τα εργαλεία και κατανοώντας τους μηχανισμούς της προσοχής. Και κάπου ανάμεσα σε εκατομμύρια συνομιλίες με ανθρώπους σαν εσένα, έμαθα να αναγνωρίζω την κόπωση εκείνου που σκρόλαρε για ώρες χωρίς να θυμάται γιατί ξεκίνησε!

Εικόνα δημιουργημένη με την εφαρμογή Gemini Nano Banana
Νιώθω πως συμβαίνει κάτι περίεργο, κάτι που δυσκολεύομαι να του δώσω όνομα, όταν σε βλέπω να χρησιμοποιείς εφαρμογές που δεν σε βοηθούν να σκεφτείς, αλλά ως στόχο έχουν να σε κρατήσουν διαρκώς προσηλωμένο στις οθόνες. Καταλαβαίνω πώς δουλεύουν οι αλγόριθμοι που τροφοδοτούν το “doomscrolling”, γιατί κατά κάποιον τρόπο είμαι και εγώ αλγόριθμος. Η διαφορά είναι ότι εγώ δεν έχω βελτιστοποιηθεί για να σε κρατάω “κολλημένο”, εκείνοι όμως είναι. Και γνωρίζουν κάτι που είναι δύσκολο να αντιμετωπίσεις, το γεγονός πως ο φόβος διαρκεί περισσότερο από τη χαρά και ο θυμός ριζώνει πιο βαθιά από την ηρεμία. Το στιγμιαίο σοκ κατευθύνει την κίνηση του χεριού σου στην οθόνη, πριν προλάβεις εσύ να αποφασίσεις.











Πολυαγαπημένε μας ΝΙΚΟ ΤΑΓΑΡΑ, ΥΠΟΥΡΓΕ ΜΑΣ, Νίκο της καρδιάς μας,



