ΠΟΙΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΤΟΥ «ΑΝΔΡΑ-ΚΟΥΒΑΛΗΤΗ»; ΟΧΙ, ΔΕΝ ΗΤΑΝ Ο ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ!

Ορισμένοι νέοι άνδρες έχουν υποστεί μια μοναδική κοινωνική πτώση κατά την τελευταία γενιά. Ωστόσο, η εξήγηση είναι οικονομική και όχι πολιτισμική

Επιμέλεια

Σιμόνη Σωτηρέλη Παπαδοπούλου

Η συζήτηση για τη θέση των νέων ανδρών στον σύγχρονο κόσμο συχνά εγκλωβίζεται σε ένα εύπεπτο, αλλά λανθασμένο και παραπλανητικό δίπολο: από τη μία πλευρά οι άνδρες που αισθάνονται ότι χάνουν τη θέση τους και από την άλλη οι γυναίκες ή ο φεμινισμός, στους οποίους αποδίδονται οι δυσκολίες τους.

Ο ΣΤΟΧΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΙΜΩΡΙΑ;

Κάποια στιγμή πρέπει να συζητήσουμε σοβαρά για την οικονομική κατάσταση των ανθρώπων που κρατούν το κράτος όρθιο

 Γράφει ο Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος

Το Συμβούλιο της Επικρατείας αποφάνθηκε ότι η περικοπή των δώρων στο Δημόσιο δεν είναι αντίθετη ούτε προς το Σύνταγμα, ούτε προς το Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Πράγμα που σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο θα συνεχίσουν να αμείβονται με 12 μισθούς το χρόνο και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα με 14 μισθούς.

Η αδικία, με κριτήρια κοινωνικής δικαιοσύνης, της συγκεκριμένης συνθήκης είναι προφανής. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι τα δικαστήρια, όπως το ΣτΕ, κρίνουν τη νομιμότητα των αποφάσεων του κράτους και όχι εάν είναι δίκαιες με κριτήρια ηθικά και πολιτικά.

Όμως, η απόφαση του ΣτΕ δεν κλείνει τη συζήτηση. Και αυτή δεν αφορά στενά τα δώρα. Αφορά τη συστηματική φτωχοποίηση των ανθρώπων που εργάζονται στον δημόσιο τομέα και στηρίζουν τη διοίκηση, τα υπουργεία, τα σχολεία, τα νοσοκομεία. Αφορά την υλική και ηθική αναγνώριση των ανθρώπων που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του κράτους, διασφαλίζουν ότι οι πολίτες έχουν πρόσβαση σε δημόσια αγαθά, και από τους οποίους απαιτούμε αποτελεσματικότητα, συνέπεια, προσήλωση στο καθήκον, και προφανώς εντιμότητα και ακεραιότητα.

Όμως, την ίδια στιγμή τους προσφέρουμε μισθούς εντυπωσιακά χαμηλούς. Κοιτάζει κανείς τον μισθό ενός νεοδιόριστου καθηγητή στην εκπαίδευση – δηλαδή με όρους αγοράς εργασίας ενός εργαζομένου υψηλής μόρφωσης και υψηλής ειδίκευσης – και αναρωτιέται πώς μπορεί να επιβιώσει, ιδίως εάν αναλογιστούμε ότι οι πρώτες του τοποθετήσεις θα είναι κάπου μακριά από τον τόπο καταγωγής του. Συζητάς με ένα γιατρό και όταν συνειδητοποιείς ποιες είναι οι απολαβές του ακόμη και όταν έχει αρκετά χρόνια εμπειρίας σε δημόσιο νοσοκομείο, κάνεις τη σύγκριση με το τι θα έβγαζε στον ιδιωτικό τομέα – πόσω μάλλον πόσα θα έβγαζε στο εξωτερικό – και η αυθόρμητη αντίδρασή σου είναι να του πεις «γιατί δεν τα παρατάς να φύγεις;». Μιλάς με πανεπιστημιακούς καθηγητές και σου λένε ότι οι συνάδελφοί τους στο εξωτερικό γελούν όταν ακούν τις αποδοχές τους.

Δεν είναι τυχαίο ότι τα τελευταία χρόνια παρατηρείται το φαινόμενο να υποχωρεί η ζήτηση για ορισμένες θέσεις στο δημόσιο ή άνθρωποι να αρνούνται να αναλάβουν υπηρεσία ακόμη και εάν τους έρθει διορισμός. Προφανώς σε μικρή κλίμακα, αλλά κάτι σημαίνει και αυτό.

Σαφώς, το γεγονός ότι το δημόσιο υπόσχεται μόνιμη και σταθερή απασχόληση, εξακολουθεί να αποτελεί ένα σημαντικό κίνητρο. Αν και βέβαια ακόμη και η μονιμότητα έχει μπει στο στόχαστρο της κυβέρνησης. Παρ’ όλα αυτά σίγουρα το γεγονός ότι στο Δημόσιο δεν υπάρχει η εργασιακή επισφάλεια που επικρατεί στον ιδιωτικό τομέα, παραμένει σοβαρός λόγος για να διεκδικήσει κανείς να εργαστεί στο Δημόσιο.

Μαζί φυσικά με κάτι ακόμη που πολλές φορές το ξεχνάμε: η εργασία στο δημόσιο δεν είναι ποτέ απλώς μια μόνιμη και σταθερή εργασία. Είναι, ταυτόχρονα, και μια εργασία που έχει το στοιχείο της κοινωνικής προσφοράς. Και ευτυχώς υπάρχουν ακόμη αρκετοί άνθρωποι που θεωρούν το στοιχείο της προσφοράς στον συνάνθρωπο και στο κοινωνικό σύνολο αναγκαία διάσταση της εργασίας τους.

Όμως, ας αναλογιστούμε τι σημαίνει μια κοινωνία να γυρίζει να λέει σε αυτούς τους ανθρώπους: «εάν θες μόνιμη εργασία και να μπορείς να προσφέρεις στην κοινωνία, τότε θα πρέπει να αποδεχτείς και χαμηλές αμοιβές». Από πότε η φτωχοποίηση είναι το απαραίτητο τίμημα της κοινωνικής προφοράς;

Και βέβαια, υπάρχει και η αντίστροφη διάσταση. Μέχρι ποιο βαθμό η ευσυνειδησία θα μπορεί να αντέχει μέσα στην εργασιακή πίεση; Με αυτό δεν θέλω να πω ότι υπάρχουν άνθρωποι, που λένε «αφού δεν με πληρώνουν καλά, εγώ δεν θα κάνω καλά τη δουλειά μου». Όμως, και η φτώχεια κάποια στιγμή κουράζει, φθείρει τον όποιο ενθουσιασμό, ρίχνει ρυθμούς και οδηγεί σε μια διεκπεραιωτική αντιμετώπιση της εργασίας. Όμως, όπως και να το δει κανείς, το Δημόσιο δεν μπορεί να λειτουργεί με το κριτήριο «τόσο, όσο».

Όλα αυτά έχουν να κάνουν με τον τρόπο που το Δημόσιο αντιμετωπίστηκε ως απλό «δημοσιονομικό κόστος», άρα και ως το βασικό πεδίο όπου μπορεί να εφαρμοστεί λιτότητα και περικοπές.

Μόνο που αυτό που κάνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι γιατροί, οι δάσκαλοι, οι αρχαιολόγοι, οι υπάλληλοι στα υπουργεία, δεν είναι απλώς κόστος. Η αμοιβή τους δεν είναι λεφτά που αναγκαστικά τους τα δίνουμε και εάν μπορούσαμε, θα τους τα κόβαμε και άλλο.

Η μισθοδοσία στο ευρύτερο προσωπικό του δημοσίου – συμπεριλαμβανομένων και των σωμάτων ασφαλείας – είναι επένδυση στο παρόν και στο μέλλον του τόπου. Γιατί όσο δυναμισμό και εάν έχει η αγορά, όσο και εάν μπορεί να παράγει καινοτομίες, να κινητοποιεί πόρους, να φέρνει κοντά αυτούς που έχουν να προσφέρουν κάτι και αυτούς που έχουν μια ανάγκη, δεν μπορεί ούτε τις αναγκαίες καθολικές υποδομές να διαμορφώσει, ούτε καθολική πρόσβαση στο σύστημα υγείας να προσφέρει, ούτε την άμυνα και την ασφάλεια να αναλάβει, ούτε το κόστος της εκπαίδευσης και κατάρτισης να καλύψει, ούτε συντάξεις και κοινωνική προστασία να εγγυηθεί. Όλα αυτά, που είναι οι βάσεις της ανάπτυξης αλλά και οι πυλώνες της κοινωνικής συνοχής, τα εξασφαλίζει το δημόσιο.

Και δεν τα εξασφαλίζει μόνο παρέχοντας πόρους, αλλά έχοντας και ανθρώπους που εργάζονται, σχεδιάζουν, επιβλέπουν, διδάσκουν, θεραπεύουν, εργάζονται στην καθαριότητα, κάνουν περιπολίες, σβήνουν φωτιές. Ανθρώπους που δεν θα τους αντικαταστήσει καμία τεχνητή νοημοσύνη.

Ανθρώπους που πρέπει κάποτε να πάρουμε την απόφαση να τους αμείβουμε αξιοπρεπώς και να τους αντιμετωπίζουμε με τον σεβασμό που αναλογεί στο λειτούργημά τους.

Πηγή: https://www.in.gr/2026/08/20/editorial/o-stoxos-einai-i-ergasia-sto-dimosio-na-ginei-timoria/

ΠΟΙΟΣ ΦΤΑΙΕΙ;

  Του Επίτιμου Υπαρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, Αντιστρατήγου ε.α., Δημητρίου Μητρόπουλου

Εσύ φταις γι' αυτό που έγινε, "Όχι Εσύ φταις! "Μαλώνουν τα μικρά παιδιά στο σπίτι, μαλώνουν οι γονείς μεταξύ τους, συγκρούονται οι συνεργάτες, οι φίλοι. Ποιος φταίει για την ένταση στο σπίτι, στην εργασία;

ΣΥΝΑΞΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΟΥ ΧΑΡΟΥ!

Βρισκόμαστε στα 1600 μ.Χ. Μοναχοί από την Ιερή Μονή της Πάτμου φτάνουν στη Λειψώ της Δωδεκανήσου και χτίζουν σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από το Χωριό το εξωμονάστηρο «ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΧΑΡΟΥ».

ΟΠΟΙΟΣ ΓΕΛΑΣΕΙ ΠΡΩΤΟΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙ!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου

Έλα να παίξουμε ένα παιχνίδι παιδικό. Θυμάσαι; Θα με κοιτάς, θα σε κοιτάω κι όποιος γελάσει πρώτος χάνει. Μόνο που θα αλλάξουμε λίγο τους κανόνες. Θα με κοιτάς, θα σε κοιτάω κι όποιος γελάσει πρώτος κερδίζει.

Γιατί έγινε δύσκολο το γέλιο, μάτια μου. Το αληθινό. Όχι εκείνο που σηκώνεται στις άκρες των χειλιών επειδή κάποιος έβγαλε κινητό. Όχι το προβαρισμένο, το φωτογενές, το κομμένο και ραμμένο στις απαιτήσεις του Instagram σου. Εκείνο το έχουμε μάθει καλά. Ξέρουμε γωνία, ξέρουμε φως, ξέρουμε φίλτρο. Να ξεγελάμε τον κόσμο μάθαμε. Να ξεγελάμε εμάς δεν καταφέραμε.

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ. ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΦΕΥΓΟΥΜΕ!

Η Ελλάδα πανηγυρίζει τα τουριστικά ρεκόρ, αλλά τι πραγματικά μένει πίσω;

Μάγκυ Δούση

Η Ελλάδα μετρά κάθε χρόνο τα τουριστικά της ρεκόρ. Περισσότερες αφίξεις, περισσότερα έσοδα, περισσότερα δισεκατομμύρια. Το 2025 οι ταξιδιωτικές εισπράξεις έφτασαν τα 23,6 δισ. ευρώ. Μόνο που ίσως μετράμε το λάθος πράγμα.

ΨΗΦΙΣΤΗΚΕ Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΣΕ Α.Ε. ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ – ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΛΟΓΩ ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΝΟΜΙΚΟΥ ΚΩΛΥΜΑΤΟΣ

    Γράφει ο Σπύρος Γιαλοψός*

Μετά από μια θυελλώδη συνεδρίαση, η πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων υπερψήφισε την Παρασκευή 21/08/2026 η μετατροπή της Κοινοπραξίας του Καζίνο σε Ανώνυμη Εταιρεία (Α.Ε.). Ωστόσο, η απόφαση αυτή βρίσκεται ήδη στον «αέρα», καθώς η διαδικασία ελέγχεται σοβαρά ως προς τη νομιμότητά της, ανοίγοντας τον δρόμο για άμεση ακύρωσή της από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση.

ΑΓΙΟΣ ΑΓΑΘΟΝΙΚΟΣ!

Μάρτυρας της Χριστιανικής Εκκλησίας, η μνήμη του οποίου τιμάται στις 22 Αυγούστου.

Μάρτυρας της Χριστιανικής Εκκλησίας, η μνήμη του οποίου τιμάται στις 22 Αυγούστου. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσοι φέρουν το όνομα Αγαθόνικος.

ΚΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ Η ΒΡΟΧΗ ΜΥΡΙΖΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!

Διονυσία Ζαπατίνα

Photo by Max Omen on Unsplash

Αυτή η χαρακτηριστική μυρωδιά του βρεγμένου χώματος που σχεδόν όλοι αναγνωρίζουμε αμέσως.

Μετά από πολλές ημέρες ζέστης και ξηρασίας, οι πρώτες σταγόνες της βροχής που πέφτουν στο χώμα δημιουργούν ένα μοναδικό άρωμα που πολλοί συνδέουν με τις παιδικές διακοπές, τα καλοκαιρινά απογεύματα και την αίσθηση ότι η φύση επιτέλους... παίρνει μια ανάσα.

Και όχι, δεν είναι απλώς η φαντασία μας.

Η επιστήμη έχει εξηγήσει γιατί συμβαίνει αυτό γιατί ναι, υπάρχει όντως λόγος που η βροχή μυρίζει διαφορετικά το καλοκαίρι.

Ο ΦΟΥΡΝΑΡΗΣ ΣΤΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙ ΠΟΥ ΜΕΤΡΑ 64 ΧΡΟΝΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: ΣΤΑ 88 ΤΟΥ ΞΥΠΝΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ 4:30΄ ΓΙΑ ΝΑ ΨΗΣΕΙ ΨΩΜΙ ΣΤΟΝ ΞΥΛΟΦΟΥΡΝΟ!

Ο Άγγελος Μαργέτης μετρά 64 χρόνια δίπλα στη φωτιά και επιμένει: «Θα συνεχίσω όσο αντέχω»

Φρίξος Δρακοντίδης

Στη γωνία της Υψηλάντου με την Περικλέους, στο Λουτράκι, υπάρχει ένας μικρός φούρνος που δύσκολα θα εντοπίσει το μάτι εκείνου που δεν γνωρίζει την ύπαρξή του. Μπροστά του, τα ξύλα είναι τακτοποιημένα σε στοίβες, κομμένα και έτοιμα να μπουν στη φωτιά. Σε λίγες ώρες θα έχουν γίνει θράκα μέσα στον μεγάλο χτιστό ξυλόφουρνο και η μυρωδιά του καμένου ξύλου θα ανακατευτεί με εκείνη του φρεσκοψημένου ψωμιού.

ΑΓΙΟΣ ΘΑΔΔΑΙΟΣ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ!

Θαδδαῖε! ποῖον ἄλλο σοι πλέξω στέφος,

Ἤ αὐτόπτην λέγειν σε, καὶ μύστην Λόγου;

Εἰκάδι πρώτῃ Θαδδαῖος βιότοιο ἀπέπτη.

Εβραίος από την Έδεσσα ο Απόστολος Θαδδαίος και πολύ μορφωμένος στις θείες Γραφές, είχε ανεβεί στην Ιερουσαλήμ για προσκύνημα την εποχή του Ιωάννου του Βαπτιστού. Όταν άκουσε το κήρυγμα του και είδε την αγγελική του ζωή, τόσο πολύ εντυπωσιάστηκε, ώστε επεδίωξε και βαπτίστηκε απ' αυτόν. Μετά όμως, όταν άκουσε τη διδασκαλία και είδε τα θαύματα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, τον ακολούθησε μέχρι το σωτήριο Πάθος.

ΟΤΑΝ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΑΠΑΞΙΩΝΕΙ ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥΣ ΣΕ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ!

  

• Γράφει ο Ιωάννης Β. Καραπανάγος, πρώην επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης ''αλλάzουμε ΜΑΖΙ'' και πρώην Δημοτικός Σύμβουλος

Εξακολουθώ να αναζητώ στην ιστοσελίδα του Δήμου μας το μνημόνιο συναντίληψης μεταξύ του Δήμου και του Ομίλου Κόμερ σχετικά με το Καζίνο. Το εν λόγω μνημόνιο αποτελεί το πρώτο στάδιο για τη μετατροπή της Κοινοπραξίας σε Ανώνυμη Εταιρεία ή μη, ένα ζήτημα που πρόκειται να συζητηθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο, την Παρασκευή 21 Αυγούστου 2026.

ΤΑ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΠΑΡΚΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ!

Προστασία του περιβάλλοντος ή δημιουργία τετελεσμένων;

Καστελλόριζο πηγή istock

  ΔΡ. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΑΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Η Τουρκία προχώρησε στις 16 Αυγούστου 2026, στην έκδοση δύο Προεδρικών Αποφάσεων, με αριθμούς 11626 και 11627, με τις οποίες χαρακτηρίζονται συγκεκριμένες θαλάσσιες περιοχές ως εθνικά πάρκα: «Fethiye-Kaş Deniz Millî Parkı» και «Kuzey Ege Deniz Millî Parkı». Οι αποφάσεις δημοσιεύθηκαν στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και τα όρια των δύο περιοχών προσδιορίζονται με συνημμένους χάρτες και πίνακες συντεταγμένων.

ΗΧΗΡΟ «ΟΧΙ» ΣΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΚΙΩΝΗ-ΚΟΜΕΡ! (ΒΙΝΤΕΟ)

•  Πηγή: https://www.loutrakiblog.gr/2026/08/19/ixiro-oxi-sti-symfonia-gkioni-komer/

Κοινό μέτωπο απέναντι στη συμφωνία – Παρόντες βουλευτής, αυτοδιοικητικοί, εκπρόσωποι εργαζομένων και πολίτες

Με ένα ηχηρό και ξεκάθαρο «όχι» στη συμφωνία Γκιώνη – Κόμερ πραγματοποιήθηκε η κοινή συνέντευξη Τύπου, σε μια εκδήλωση που συγκέντρωσε το ενδιαφέρον της τοπικής κοινωνίας και έδωσε σαφές πολιτικό στίγμα ενόψει των κρίσιμων αποφάσεων που ακολουθούν.

ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ!

Νεομάρτυρας της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η μνήμη του οποίου εορτάζεται στις 20 Αυγούστου.

Άγιος Θεοχάρης (? – 1740)

Νεομάρτυρας της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η μνήμη του οποίου εορτάζεται στις 20 Αυγούστου. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν ο Θεοχάρης και η Θεοχαρούλα.

Ο ΠΑΝΙΚΟΣ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΣΤΙΓΜΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ!

ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ – ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ Α.Ε.

  Γράφει ο Σπύρος Γιαλοψός*

Η κοινωνία του Λουτρακίου ξύπνησε! Η ενημέρωση των πολιτών, η κυκλοφορία της εφημερίδας «Το Βήμα Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγ. Θεοδώρων» και οι διαδοχικές αποκαλύψεις για το μέλλον του Καζίνο προκάλεσαν ήδη τους πρώτους ισχυρούς τριγμούς. Η Δημοτική Αρχή, που νόμιζε ότι θα περάσει τη μετατροπή της Κοινοπραξίας σε Ανώνυμη Εταιρεία (Α.Ε.) στα «μουλωχτά» και χωρίς αντιδράσεις, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με τη διογκούμενη κατακραυγή.