ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ!

Της Μαρίας Σκαμπαρδώνη //

Πρόσωπο που προδίδει ανυπακοή,

ένας ταραξίας που πιστεύει πως δεν άφησε ίχνη.

Ω! πόσο αθώα και ατάραχα χαμογελάει,

πατώντας επάνω στα πειστήρια του εγκλήματος.

Έγιναν οι σοκολατένιες πατημασιές

απόδειξη ενοχής.

Ίχνος στα χείλη που δε σκουπίστηκε

και γονική απαγόρευση που δεν τηρήθηκε.

Μέσα σε ένα λεπτό

πώς χαλάει μία κουραστική φασίνα.

Παιδική περιέργεια και αγωνία

πότε θα γευτεί την απαγορευμένη σοκολάτα.

Δεν αποθαρρύνθηκε η παιδική λαιμαργία

από τον κίνδυνο της τιμωρίας.

Η παγίδα της γεύσης

είναι πειρασμός που ξεπερνά απαγορεύσεις.

Ποιος ξέρει πόσο υψωμένη

θα είναι η φωνή της μητέρας.

Όταν γυρνώντας από τα ψώνια,

δει ότι ο κόπος της πάλι ήταν μάταιος.

Αλλά και πάλι,

ο σκανδαλιάρης δε φοβάται.

Με της σοκολάτας το λέρωμα στα χείλη

τρέχει, παίζει και κοιμάται. 

Πηγή: https://www.fractalart.gr