Επειδή, κατά τη γνώμη μου, το ΠΑΣΟΚ ή θ’ ανοιχτεί [έστω στ’ αχαρτογράφητα νερά της Σοσιαλιστικής Δημοκρατικής Αριστεράς] ή θα πνιγεί [στα απόνερα της εσωστρέφειας], θέλω να καταθέσω κάποιες σχετικές σκέψεις.
1. Δεν αντιλαμβάνομαι την ανασφάλεια του ΠΑΣΟΚ, ως προς το αν θα δημιουργηθούν άλλα κόμματα, ποια φύση και ποιο πρόταγμα θα έχουν, ποια στελέχη θα ενταχθούν κ.λπ.
Αναρωτιέμαι αν πράγματι ορισμένοι πιστεύουν ότι υπάρχει κίνδυνος κάτι να χάσουν από τα νέα κόμματα, ότι δηλαδή θα φύγουν μαζικά μέλη ή οπαδοί τους να πάνε προς τα εκεί; Αν ναι, αυτό σημαίνει ότι το ΠΑΣΟΚ φοβάται ότι έχει γεμίσει με ανεμομαζώματα που εύκολα θα διαβολοσκορπίσουν. Επειδή δεν το πιστεύω, μολονότι δεν γνωρίζω την ανθρωπογεωγραφία του Κινήματος, αν εξαιρεθούν κάποιοι εν γένει γυρολόγοι, οι οποίοι όπου μυριστούν ευκαιρία βουλευτοποίησης ορμάνε με περίσσιο θράσος, το πιθανότερο είναι το ΠΑΣΟΚ να κερδίσει από τον «συνωστισμό» των νέων μορφωμάτων, που εκ των πραγμάτων θα αλληλοεξουδετερώνονται.
Συν τοις άλλοις έτσι θ’ αποδειχτεί ότι η μόνη σταθερά στο κοινοβουλευτικό μας σύστημα παραμένει το ΠΑΣΟΚ, ενώ όλοι οι άλλοι σχηματισμοί [πλην ΚΚΕ] θα διχάζονται ή θα τριχάζονται.
2. Στο «αν πρέπει να είναι ανοικτό κόμμα-δίκτυο» το ΠΑΣΟΚ ή να προτιμήσει να μείνει κόμμα-κάστρο, με φρουρούς στις πύλες εισόδου, η απάντηση είναι «όσοι πιστοί προσέλθετε», άνευ όρων, προϋποθέσεων ή ιεράς εξέτασης. Αλλωστε στη δημοσκοπική πτώση όλοι οι νυν κήνσορες έχουν βάλει στο παρελθόν το χεράκι τους, διά πράξεων ή παραλείψεων
Το μόνο που πρέπει να ξεκαθαριστεί είναι ότι όσοι θέλουν να μπουν στο κόμμα ή να συμπράξουν, θα αφήσουν έξω από την πόρτα πολιτικά πιστόλια, ιδεολογικά μαχαίρια, υπονομεύσεις της ηγεσίας, εκδικήσεις για το χθες, προσωπικές ατζέντες αυτοπροβολής και κυρίως να εγκαταλείψουν την όποια «ιδιοκτησιακή αντίληψη» για τον δημοκρατικό χώρο, που είχαν μέχρι πρόσφατα.
3. Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να στραφεί προς τ’ αριστερά, στη Σοσιαλιστική Δημοκρατική Αριστερά, ώστε το ίδιο να έχει «εντός του» στοιχεία ριζοσπαστισμού κι όχι να ψάχνει, μέσω μεταγραφών, να χρωματιστεί «αριστερό».
Αλλο οι συμπράξεις, η συμπόρευση με εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών κι άλλο η [ψευδο]συγκόλληση με πολιτικούς τελείως διαφορετικής κουλτούρας.
4. Μετά την απογοήτευση από τα εκλογικά αποτελέσματα με την απλή αναλογική [που χρόνια λειτουργούσε σαν το «όπιο της Αριστεράς», σαν τη μαγική λύση] και τις πραγματικές δυστοπίες στη δημιουργία Λαϊκού Μετώπου [sic] με πολυκομματικές κυβερνήσεις, το ΠΑΣΟΚ πρέπει να εμφανιστεί ως η μόνη εφικτή και καθαρή εναλλακτική πρόταση αλλαγής μοντέλου διακυβέρνησης.
Στη χώρα μας έχει αποδειχτεί ότι ο δικομματισμός, με διακριτούς πολιτικούς και ιδεολογικούς στόχους, είναι πιο αρεστός στους πολίτες από τις «σούπες» ενός [μυστικού;] δείπνου ή «τα χαμόγελα μιας φωτογραφίας συν-εταίρων».
5. Η συνάντηση και συνύπαρξη του μηχανισμού του ΠΑΣΟΚ με τους ανεξάρτητους πολίτες της διεύρυνσης δεν πρέπει να γίνει με όρους απορρόφησης, εκμετάλλευσης ή συμφωνίας μιας χρήσης.
Χρειάζεται κάτι πιο διαρκές, πιο βαθύ, πιο πολιτικό, ίσως και πιο θεσμικό.
Η σύγκλιση στόχων ανάμεσα στην κοινωνία των πολιτών και σε ένα σοσιαλιστικό κόμμα μπορεί να ανοίξει νέους δρόμους πολιτικής δράσης, έξω και πέραν των συσχετισμών και των ισορροπιών.
Με τα παραπάνω δεν φιλοδοξώ να εκφράσω την απόλυτη αλήθεια, ούτε να δώσω «γραμμή» στην ηγεσία.
Απλώς νομίζω ότι ποτέ δεν βλάπτει ένας αναστοχασμός που θα εμπλουτίσει μια στρατηγική για να πραγματωθεί το όραμα της προοδευτικής, δημοκρατικής, σοσιαλιστικής διακυβέρνησης.
Ο καθηγητής Γιάννης Πανούσης είναι πρώην υπουργός
Πηγή: https://www.tanea.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.