«Πες μου. Με αγαπάς;»
istock
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΤΖΩΡΤΖΑΚΑΚΗΗμέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Ένα ζευγάρι κάθισε στο τραπέζι ενός ιταλικού εστιατορίου. Παρήγγειλαν καλό κρασί και φαγητό. Γύρω τους στολισμένα μπαλόνια σε σχήμα καρδιάς. Οι χαρτοπετσέτες εύχονταν στους ερωτευμένους «χρόνια πολλά».
Δεν ήταν ζευγάρι πολύ καιρό. Η κοπέλα ήταν φοιτήτρια στο τελευταίο έτος. Ο άντρας, που ήταν μεγαλύτερός της, γύρω στα τριάντα πέντε, τινάχτηκε. Δεν θυμόταν ότι ήταν η Ημέρα των Ερωτευμένων μέχρι να πάνε στο εστιατόριο. Τα έντονο κόκκινο στη διακόσμηση του μαγαζιού έκανε τα μάτια του να πονούν.
«Πες μου. Με αγαπάς;», ξαναρώτησε η κοπέλα και η καρδιά της χτυπούσε γρήγορα.
«Στ’ αλήθεια το θες αυτό; Δεν περνάμε όμορφα ως τώρα;», της απάντησε.
«Φυσικά και το θέλω. Τι άλλο θα μπορούσα να θέλω;»
«Αν σε αγαπήσω πολύ, δεν θα είμαι τόσο ήρεμος κι ευγενικός», της είπε και ήπιε μια γουλιά από το κατακόκκινο κρασί.
«Μα τι είναι αυτά που λες; Η αγάπη εξημερώνει τον άνθρωπο», του απάντησε.
«Αν σε αγαπήσω πολύ, θα είμαι το αντίθετο της εξημέρωσης. Θα είμαι νευρικός κι ευερέθιστος», επανέλαβε ακριβώς με τον ίδιο τόνο τη φράση ο άντρας.
«Δεν πειράζει», του απάντησε η κοπέλα.
«Θα είσαι στα όνειρά μου. Θα περιμένω ένα σωρό πράγματα από σένα. Όταν θα απογοητεύομαι, θα θυμώνω. Όταν φοβάμαι για σένα, θα προσπαθώ να σε ελέγξω και θα γίνομαι πιεστικός. Αν άλλα πράγματα τραβούν το ενδιαφέρον σου, θα τα μισώ. Θα ξέρω ότι αυτό είναι λάθος και θα προσπαθώ να μην το δείχνω. Τελικά θα καταλήγω να φέρομαι αδέξια ή και άξεστα. Και μετά θα βυθίζομαι στην αυτολύπηση».
«Θα γίνεσαι βίαιος;», τον ρώτησε εκείνη τρομαγμένη.
«Βίαιος όχι. Μόνο λεκτικά βίαιος με τον εαυτό μου στους εσωτερικούς μου μονολόγους».
«Αυτό δεν με ενοχλεί», είπε η κοπέλα κι έφαγε ένα κομμάτι τυρί.
«Ενοχλεί εμένα», της απάντησε ο άντρας και ήπιε πάλι λίγο κρασί.
Η σαλάτα ήταν ανέγγιχτη. Ο σερβιτόρος έφερε τα κυρίως πιάτα. Και οι δύο ένιωθαν πως δεν ήταν στιγμή για να απολαύσουν τα ζυμαρικά με το κοτόπουλο και τις πολύχρωμες πιπεριές.
«Μα πώς τα ξέρεις όλα αυτά; Μπορεί αν αγαπήσεις εμένα, να είναι αλλιώς», είπε η κοπέλα με γλυκιά φωνή σαν τρίχρονη που ζητάει από τον μπαμπά της παγωτό.
«Έκανα για πολλά χρόνια ψυχανάλυση. Έκανα πολλές σχέσεις. Δεν άλλαξα καθόλου. Το μόνο που μου απέφεραν όλα αυτά είναι διάθεση για απόλυτη ειλικρίνεια».
«Τότε εμείς τι κάνουμε;», είπε εκείνη θυμωμένη. Κοίταξε τα τορτελίνια στο πιάτο της. Ήταν νηστική από το πρωί.
«Η αλήθεια είναι πως απέφευγα να σκεφτώ ως τώρα την αγάπη», της απάντησε ο άντρας και γέμισε το άδειο του ποτήρι.
«Είσαι κάθαρμα!», του φώναξε εκείνη. «Τελειώσαμε!»
Φόρεσε το παλτό της. Πριν φύγει έφαγε μια μπουκιά από το κυρίως πιάτο. Ήταν η σπεσιαλιτέ για τους ερωτευμένους.
Ο άντρας φαινομενικά ατάραχος γύρισε αλλού το βλέμμα. Ήπιε, όμως, σχεδόν όλο το κρασί που ήταν στο μπουκάλι, όταν εκείνη έφυγε. Κι ύστερα άρχισε να τρώει για να μην πάει χαμένο αυτό το ωραίο πιάτο. Δεκαπέντε λεπτά μετά την είδε να γυρίζει πίσω το ίδιο έξαλλη.
«Μην τολμήσεις να με κεράσεις, πλήρωσα εγώ. Έχουμε ισότητα! Δεν θέλω να σου χρωστάω τίποτα!», του φώναξε, έκανε στροφή κι εξαφανίστηκε σε δευτερόλεπτα.
Όλα τα ζευγάρια που γιόρταζαν τον έρωτα στο εστιατόριο εκείνη τη μέρα γύρισαν τα κεφάλια και τον κοίταξαν.
Μα δεν τον ένοιαζε αυτό. Τη δεύτερη φορά που έφυγε η καρδιά του σφίχτηκε. Είχε μάλλον αρχίσει να την αγαπάει πολύ.
Εκείνη πέρασε το βράδυ μιλώντας με μια φίλη της στο τηλέφωνο και σκουπίζοντας τα δάκρυά της. Η τραγική ειρωνεία, έλεγε ξανά και ξανά τονίζοντας το «τραγική», ήταν πως είχε επιλέξει έναν μεγαλύτερο για να είναι πιο ώριμος από τους συμφοιτητές της.
Αυτός γύρισε στο σπίτι, είδε μια ταινία στην τηλεόραση πίνοντας μπύρες κι έπεσε για ύπνο εντελώς μουδιασμένος από το τόσο αλκοόλ.
Το επόμενο πρωί στο εστιατόριο οι καθαρίστριες μάζεψαν βαριεστημένα τα μπαλόνια που ευχήθηκαν ολόψυχα στους ερωτευμένους και φέτος «χρόνια πολλά» με τιμές ανεβασμένες.
Πηγή: https://www.huffingtonpost.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.