Γράφει η Χρυσούλα Διπλάρη // *
Οι γυναίκες, όταν τις εγκαταλείπουν τα φεγγάρια τους
Οι γυναίκες,
όταν τις εγκαταλείπουν τα φεγγάρια τους,
γίνονται κυκλαδικά ειδώλια.
Αυτοτελείς τόσο,
που φοβάσαι, σχεδόν, να τις αγγίξεις
μη τυχόν και διαταραχτεί
η τέλεια αφαιρετικότητα
Οι γυναίκες,
όταν τις εγκαταλείπουν τα φεγγάρια τους,
γίνονται λίμνες.
Με ήσυχη βεβαιότητα,
μετουσιώνουν την φλόγα τους
σε ήρεμα βάθη
κι οι αέρηδες που δέρνονται στις όχθες τους
πια, δεν μπορούν να τις ταράξουν.
Οι γυναίκες,
όταν τις εγκαταλείπουν τα φεγγάρια τους,
γίνονται δέντρα.
Παραδομένες γλυκά
μέσα στη νεόκοπη μακαριότητά τους,
ονειρεύονται τα τραγούδια των πουλιών.
Και μ’ αυτό τον τρόπο, ονειρευόμενες,
μαθαίνουν κι οι ίδιες να τραγουδούν.
Οι γυναίκες,
όταν τις εγκαταλείπουν τα φεγγάρια τους,
γίνονται Χρόνος.
Κυοφορούν η μία την άλλη ανάποδα,
προς τα πίσω, στην αρχή της δημιουργίας,
ώσπου να γίνουν όλες, μία και μοναδική Γυναίκα.
Αυτή που θα διασχίσει την ατέρμονη σπείρα του Λαβύρινθου
για να βρει στο κέντρο του, τον εαυτό της.
Ιούλιος 2025
Χρυσούλα Διπλάρη
*Η Χρυσούλα Διπλάρη είναι εργάτρια του Λόγου και της Τέχνης. Σπούδασε εικαστικά, αλλά τα τελευταία χρόνια ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με την γραφή. Έχει γράψει πέντε βιβλία πεζογραφίας, στίχους που έχουν μελοποιηθεί και ποιήματα που έχουν δημοσιευτεί στον ηλεκτρονικό τύπο. Διδάσκει επίσης, Δημιουργική Γραφή.
Πηγή: https://www.fractalart.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.