Γράφει η Μαρία Α. Ναουμίδου //

Αταίριαστη αγάπη
Η σιωπή αιχμηρή λαβωματιά
Στον κρόταφο της νύχτας
Λούζει με φως των αστεριών τη μοναξιά
Φύλλα ξερά στην πόρτα μου
Ο άνεμος τα φέρνει
Και έναν έρωτα πριν ανθίσει παρασέρνει.
Η μοίρα χάσκοντας στα σύννεφα
Το πεπρωμένο ξεδιπλώνει
Αταίριαστη η αγάπη μας
Και δεν επιβιώνει.
Μα, η λύπη γίνεται χαμόγελο
Στη θύμηση του αγγίγματος του ονείρου
Και το εφήμερο αιώνιο
Στη γεύση του απείρου.
Μαρία Α. Ναουμίδου 20/12/2025
Πηγή: https://www.fractalart.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.