ΠΟΙΗΜΑ: "ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ"!

Γράφει η Άννα Κλαρίτη // *

Πανσέληνος

Σήμερα, θα έχει πανσέληνο

Είναι καιρός να βγεις στο δρόμο

Να προλάβεις να δεις ολόγιομο το ασημί φεγγάρι

Μη χαθεί και αυτή η σελήνη

και δε μπορέσεις να δεις

την αθέατη πλευρά της, πάλι

Κοίτα τον ουρανό απόψε

Ένα κοπάδι ξέπλεκες ασημένιες ανταύγειες,

στην άκρη της νύχτας, θα φωτίζουν,

τις κρεμασμένες ελπίδες,

στα κλαδιά των δέντρων

Και τα σβηστά πρόσωπα

θα αρχίσουν ξανά να λάμπουν

Και τα σβηστά κεριά, θα αναστενάξουν

και αυτόματα, θα ξανανάψουν, πάλι

Και τα βρεγμένα μάτια,

απόψε, όλα θα στεγνώσουν

Και όλα, θα οργανώσουν,

ολόκληρο πρόγραμμα γι’ αυτό το βράδυ!

Μουσική και εμβατήρια…

Θα καλέσουν τις φλόγες των λουλουδιών,

τις πυρκαγιές, των άσβηστων χειλιών,

τους χειμάρρους των παλιών φιλιών,

να θυμηθούν!

Θα θυμηθείς το πρώτο σου ηλιοβασίλεμα,

στο ακρογιάλι,

και την κιθάρα σου, που τώρα

αραχνιασμένη, μετρά τη μοναξιά σου,

εκεί κατάχαμα στη γωνία

Θα ακούσεις απόψε να βηματίζει ελαφρά,

η γλυκιά οπτασία της αγάπης σου!

Σήμερα, θα έχει πανσέληνο

Είναι καιρός να βγεις στο δρόμο

Ας είσαι μονάχος σου…

Η μοναξιά του φεγγαριού δεν τελειώνει

και αυτή πουθενά…

*Η Άννα Κλαρίτη ζει μόνιμα στην Πάτρα. Κάθε έργο της – μια απόπειρά της, να δώσει πνοή σε όσα μένουν άρρητα… Αν καταφέρει να αγγίξει έστω και μια σιωπή, τότε ίσως οι λέξεις της να έχουν βρει τον δρόμο τους!

Πηγή: https://www.fractalart.gr