
Κουράστηκες στο δρόμο. Ώρες περπατούσες· χρόνια.
Ανάμεσα σε φωλιασμένα δέντρα, κορμούς γυμνούς.
Μία δειλία ανακουφιστική, στο ξάγναντο σ’ οδήγησε.
Στην άκρια μιας λίμνης. Δύο βήματα ακόμα,
να σταθείς επάνω στην εξέδρα.
Ιστολόγιο για τον Άνθρωπο, την Κοινωνία, την ίδια τη Ζωή! Γιατί η Ζωή αξίζει την Επικοινωνία όταν ταξιδεύεις με πυξίδα τη γνώση!






Όλη η αγάπη αρχίζει και τελειώνει εκεί


