Γράφει ο Νίκος Ι. Τζώρτζης // *

Ένα τοπίο για σένα
Κορφή γκρεμού
και κρυφή πλαγιά,
μ’ ένα ξεστράτι
βαθιά χαρακιά
ως το κύμα,
άμμος στον μυχό,
βράχοι στις άκρες
κι εσύ, βήμα βήμα,
να τα χορογραφείς:
Βήμα-βήμα-λίκνισμα,
το γερτό της πλαγιάς·
βήμα-γέλιο-βύθισμα,
το ρευστό του νερού
κι ολόγυρά σου
της πέτρας τ’ ακίνητο,
της άμμου τ’ αεικίνητο.
Ένα τοπίο για σένα. ·
Πόσοι αιώνες… εποχές…
βροχές και λιακάδες·
πόσα σώματα
και μόνο εσύ
να βαραίνεις αλλιώς
στο φτενό του χώμα.
Ένα τοπίο για σένα:
Σκήνος ν’ αγγίξεις,
κέδρος να σταθείς
κι ασπάλαθος
να μυρίσεις
να γρατζουνιστείς
και να ματωθείς,
κι ο άμμος τρίμματα
για να γυμνωθείς,
για να τυλιχτείς
τη φωτοροή μου.
Μόνο ένα τοπίο
είμαι για σένα;
Ο ίδρος σου στα φύλλα μου,
το ρίγος σου που περνά
στις κέδρινες ρίζες μου,
το αίμα σου
στ’ αγκάθια μου
που σε σημάδεψαν
να ’σαι δική μου, εσύ:
βάρος κατάξανθο
πάνω στα τρίμματα
των κοχυλιών μου,
όπως σε σφίγγω
με αλάτι και φως·
όπως σε σφίγγω
κι όπως μου αφήνεσαι.
Μόνο σαν κάψα
μ’ αισθάνεσαι πάνω σου;
Μόνο σα δίψα
με νοιώθεις βαθιά σου;
Ασπαλαθόγκρεμος, Αύγουστος 1998
*Ο Νίκος Ι. Τζώρτζης κατάγεται από την Κριτσά. Γεννήθηκε το 1966 στον παρακείμενο Άγιο Νικόλαο Λασιθίου Κρήτης, όπου κατοικεί και εργάζεται. H έκτη, υπό έκδοση, ποιητική του συλλογή τιτλοφορείται: Αστοχία υλικού – Αναψηλάφηση, Γ΄ (Κέδρος).
Πηγή: https://www.fractalart.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.