Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟΝ «ΨΕΥΔΟΜΟΝΤΕΡΝΙΣΜΟ» ΚΑΙ Η ΙΕΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ. Ο ΚΗΦΙΣΙΑΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΠΟΔΟΜΕΙ ΤΗ «ΜΟΔΑ» ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗΣ: «Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΪΟΝ ΜΙΑΣ ΧΡΗΣΗΣ»!

Αναστάσιος Βόπης

Ως «τελική νίκη του μηδενισμού» και πρακτική που δεν συνάδει με την ελληνορθόδοξη παράδοση περιέγραψε την αποτέφρωση των νεκρών ο Μητροπολίτης Κηφισίας Κύριλλος.

Από το βήμα του εορτάζοντος Καθεδρικού Ιερού Ναού του Αγίου Πέτρου Επισκόπου Άργους, όπου ιερούργησε την Κυριακή 18 Ιανουαρίου, ο ιεράρχης εξέφρασε την ευθεία αντίθεσή του σε μια τάση που χαρακτήρισε ως «μόδα» και «απόλυτη εικόνα του ψευδομοντερνισμού».

Στην ομιλία του ανέλυσε τη θεολογική θέση της Εκκλησίας, τονίζοντας πως το ανθρώπινο σώμα δεν είναι ένα άχρηστο κέλυφος προς εξαφάνιση, αλλά ναός του Αγίου Πνεύματος που συναγιάζεται με την ψυχή και διατηρεί την προοπτική της αναστάσεως.

Ο Μητροπολίτης Κηφισίας άσκησε έντονη κριτική στη σύγχρονη νοοτροπία διαχείρισης του θανάτου, κάνοντας λόγο για χρησιμοθηρική αντίληψη όπου ο άνθρωπος κινδυνεύει να αντιμετωπιστεί ως «προϊόν».

Παρομοίασε τη διαδικασία της καύσης με τη διαχείριση απορριμμάτων, σημειώνοντας χαρακτηριστικά πως «η ύλη καίει στις χωματερές τα σκουπίδια», ενώ οι άνθρωποι δεν πρέπει να αντιμετωπίζουν τα σώματα με τον ίδιο τρόπο.

Υπογράμμισε τη διαφορά ανάμεσα στη φωτιά, η οποία «σβήνει ίχνη» και εξαφανίζει την ιστορία, και στην ταφή, όπου «το χώμα γράφει ονόματα» και διατηρεί τη μνήμη και τον σεβασμό προς το πρόσωπο.

Στην επιχειρηματολογία του, συνέδεσε την επιλογή της αποτέφρωσης με την έλλειψη ελπίδας, όπου ο θάνατος εκλαμβάνεται ως οριστικό τέλος και ανυπαρξία.

Αντέκρουσε τα επιχειρήματα περί έλλειψης χώρου ή υγειονομικών αναγκών, θεωρώντας τα συχνά ως προφάσεις που καλύπτουν την αδυναμία πνευματικής διαχείρισης του θανάτου.

Αντιθέτως, ανέδειξε την ταφή ως πράξη πίστης και προσδοκίας, φέρνοντας ως παράδειγμα τα ιερά λείψανα των αγίων που πιστοποιούν την αξία της ύλης και τη χάρη του Θεού μέσα σε αυτήν.

Καταλήγοντας, ο κ. Κύριλλος κάλεσε το εκκλησίασμα να διατηρήσει την παραδοσιακή στάση απέναντι στα σώματα των κεκοιμημένων, μακριά από τις τάσεις της εκκοσμίκευσης.

Προέτρεψε τους πιστούς να επιμείνουν στην ταφή, η οποία τιμά την ψυχοσωματική ενότητα του ανθρώπου, αποφεύγοντας πρακτικές που υποβαθμίζουν το ανθρώπινο σώμα σε επίπεδο καύσιμης ύλης.

Πηγή: https://orthodoxia.info