ΓΝΩΜΙΚΑ, ΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ!

Του Κωνσταντίνου Μπούρα // *

Εάν οι φαύλοι εγνώριζαν τα πλεονεκτήματα τής αρετής θα γίνονταν ενάρετοι από δολιότητα.

(Ρήση από αποδίδεται στον Λαμαρτίνο).

Εγώ πάντως δεν λυπάμαι τούς φαύλους.

Είναι τόσο απασχολημένοι με τον εαυτό τους

Που δεν χρειάζονται τον οίκτο μου.

Από τις Μαύρες Τρύπες κρατιέσαι μακριά.

Ο Όμηρος τίς ονόμασε Σειρήνες.

Θέληση θέλξη μαγεία και έρωτας

Δεν είναι συνώνυμα.

Ενίοτε συνδυάζονται

Απ’ ολίγον, όσο κρατούν οι

Ιριδισμοί στην επιφάνεια μιας σαπουνόφουσκας.

Δεν θυσιάζω πλέον μήτε ένα ηλιοβασίλεμα.

Ούτε για όλα τα πλούτη του κόσμου.

Το Καλό και το Κακό συνυπάρχουν μέσα μας.

Το θέμα είναι ποιο περιποιείσαι.

Το άδικο δεν το θέλουν ούτε οι μοχθηρές οντότητες…

Περνάμε τόσο γρήγορα από τη ζωή

Που δεν προλαβαίνουμε να ακούσουμε

Τον αναστεναγμό μιας πεταλούδας.

Εμείς οι άνθρωποι χάνουμε το χρόνο μας

Με ματαιότητες. Το ουσιώδες

Μάς προσπερνά απαρατήρητο.

Τις ελάχιστες στιγμές σιωπηλής ελευθερίας,

Μόνον εκείνες θυμάμαι.

Και τη βροχή κάτω από τη σωτήρια ομπρέλα

Που μας απομόνωνε από τους άλλους.

Το τραγούδι τού ουρανού

Επί δικαίων και αδίκων…

Στην έρημο θέλω να επιστρέψω,

Εκεί να τελειώσω τις μέρες μου,

Δίνοντας τροφή στις ακτίνες του ήλιου.

Στο Φως θέλω να παραδώσω την ψυχή μου.

Ιερός ο τόπος που μας απορροφάει…

Εκεί που επιθυμούμε να θαφτούμε,

Εκεί είναι το σπίτι μας

Τα όνειρα είναι πάντα προφητικά,

Αλλά ποιος τα προσέχει, ποιος τα θυμάται,

Ποιος τα καταγράφει, ποιος αληθώς τα ερμηνεύει;

Θέλω πεθαίνοντας, ρυάκια, δέντρα, ανθισμένα δέντρα, λευκά σύννεφα και ωδικά πτηνά πολύχρωμα

Να βλέπω…

Τόσο αθώα είναι η καρδιά μου, τόσο φιλαλήθης.

Αλληλέγγυος με τα φωτεινά πνεύματα

Στον αιθέρα πλανιέμαι, υψιπετής,

Υψιγενής…

Αδέλφια μου όλα τα ορφανά, τα ανυπεράσπιστα, τα αδύναμα όντα. Ακόμα και τα πατημένα λουλούδια, τις θρυμματισμένες πέτρες συμπονώ. Βάρβαρο ζώο ο άνθρωπος

Όταν πνευματικός δεν γνωρίζει,

Δεν θυμάται πως είναι…

Όσο για τους εχθρούς, ναι, αλήθεια λέγω: τους λυπάμαι. Έχασαν χρόνο χτυπώντας κάποιον που

Δεν ήταν καν πραγματικά εδώ.

Ο πεθαμένος δεν πεθαίνει…

Όσο για τη φιλάνθρωπη αυστηρότητα,

Αυτό ήταν το τελευταίο μάθημα.

Η δυσκολότερη μύηση.

Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας https://konstantinosbouras.gr

Πηγή: https://www.fractalart.gr