Γράφει η Βίβιαν Αβρααμίδου-Πλούμπη //Υπάρχουν βιβλία που είναι καλά γραμμένα, σωστά διαλεγμένα, ακόμη και γενναιόδωρα προσφερόμενα — και παρ’ όλα αυτά, δεν βρίσκουν τον δρόμο τους. Όχι επειδή κάτι τους λείπει, αλλά επειδή έφτασαν τη λάθος στιγμή.
Ο χρόνος, όταν πρόκειται για βιβλία, δεν είναι λεπτομέρεια. Δεν είναι ουδέτερος. Ένα βιβλίο που σήμερα μας αφήνει αδιάφορους μπορεί, σε άλλη φάση της ζωής μας, να μας αγγίξει βαθιά. Και το αντίστροφο: ένα βιβλίο που έρχεται πολύ νωρίς μπορεί να μοιάζει ξένο, βαρύ, άκαιρο. Όχι γιατί δεν είναι για εμάς — αλλά γιατί δεν είναι για το τώρα μας.
Όταν χαρίζουμε ένα βιβλίο, συχνά υποθέτουμε ότι ο χρόνος είναι δεδομένος. Ότι ο άλλος είναι έτοιμος να το δεχτεί, να το ανοίξει, να το ακούσει. Όμως οι άνθρωποι δεν βρίσκονται όλοι στην ίδια στιγμή. Άλλος μόλις βγήκε από μια δύσκολη περίοδο, άλλος δεν θέλει ακόμα να κοιτάξει προς τα μέσα, άλλος απλώς δεν έχει χώρο. Και το βιβλίο, όσο καλό κι αν είναι, δεν μπορεί να παρακάμψει αυτό το εσωτερικό ρολόι.
Το βιβλίο ως δώρο σε λάθος χρόνο δεν αποτυγχάνει. Απλώς δεν «συναντιέται» ακόμη με τον συγκεκριμένο αναγνώστη. Κι αυτό είναι κάτι που συχνά μας ξενίζει, γιατί έχουμε μάθει να μετράμε τα δώρα με άμεσες αντιδράσεις: χαρά, ενθουσιασμό, ευγνωμοσύνη. Το βιβλίο, όμως, λειτουργεί αλλιώς. Δεν απαντά πάντα αμέσως.
Υπάρχει και κάτι ακόμη πιο λεπτό. Το λάθος timing δεν αφορά μόνο τον παραλήπτη, αλλά και τη στιγμή που εμείς επιλέγουμε να μιλήσουμε. Γιατί ένα βιβλίο, θέλοντας και μη, ανοίγει μια συζήτηση. Κι αν αυτή η συζήτηση έρθει πριν ο άλλος νιώσει έτοιμος, τότε το βιβλίο μοιάζει να πιέζει, χωρίς να το επιδιώκει.
Ίσως γι’ αυτό χρειάζεται λίγη ταπεινότητα όταν χαρίζουμε βιβλία. Να αποδεχτούμε ότι δεν ελέγχουμε τον χρόνο της συνάντησης. Ότι ένα βιβλίο μπορεί να περιμένει. Ότι δεν είναι όλα για τώρα — και ότι αυτό δεν τα ακυρώνει.
Αν λοιπόν δεν ακούσουμε σύντομα κάποιο σχόλιο για το βιβλίο που χαρίσαμε, δεν πειράζει. Σεν σημαίνει ότι το βιβλίο δεν άξιζε ή ότι το δώρο απέτυχε. Σημαίνει απλώς ότι η στιγμή του δεν έχει έρθει ακόμη. Και τα βιβλία, όπως και οι άνθρωποι, χρειάζονται τον χρόνο τους.
Το κείμενο αυτό ανήκει σε μια σειρά σκέψεων γύρω από το βιβλίο ως δώρο. Όχι ως αντικείμενο, αλλά ως χειρονομία· ως πράξη σχέσης, προσδοκίας και ρίσκου. Κάθε φορά, μια διαφορετική όψη του ίδιου ερωτήματος: τι σημαίνει, τελικά, να χαρίζεις ένα βιβλίο.
Πηγή: https://www.fractalart.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.