Η πέτρα της υπομονής
Στην πέτρα της υπομονής, τη ζήση μου αποθέτω
χρώματα γκρίζα αφαιρώ και όνειρα προσθέτω
στης προσδοκίας το σκαλί πατώ και αναμένω
φως ιλαρό στη σκέψη μου, την Άνοιξη προσμένω.
Μια φυσαρμόνικα ηχεί και διώχνει τα σκοτάδια
της θλίψης τα πετρώματα, που μ’ άφησαν σημάδια
χέρια ζεστά, λυτρωτικά, στα χείλη μελωδία
νέες χαράζει ανατολές, στη σκέψη ευδαιμονία.
Στα χρώματα του δειλινού, σκιρτούνε οι αισθήσεις
κόκκινος βάφεται ο Υμηττός και ζωγραφίζει μνήμες
νέα περάσματα αντηχούν κι η μοίρα υφαίνει ίνες
στημόνι ολομέταξο…κεντούν οι συγκινήσεις
λευκά ζευγαρωτά πουλιά, αγάπης χελιδόνια
μίσεψε ο πόνος… κρύφτηκε, στης λησμονιάς τα κλώνια.
Από την ποιητική μου συλλογή “Το Καρδιοχτύπι μιας Φυσαρμόνικας”
Πηγή: https://www.fractalart.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.