Toυ Χρήστου Σκιαδαρέση // *

Στις πτέρυγες πόνου
Τους βλέπεις. Τους αναγνωρίζεις εύκολα.
Έχουν μονίμως σκυμμένο το κεφάλι
Στις διεσταλμένες τους κόρες
αντανακλά
μια φρίκη σκοτεινή.
Μια αθέλητη υποταγή στη μοίρα.
Πρόσωπα ωχρά και χείλη μαύρα.
Ένας μαινόμενος ανεμοστρόβιλος
από σκέψεις και φράσεις
λυσσομανά στο βλέμμα τους.
Κάποιοι μορφάζουν τρομαχτικά.
Κάποιοι στριφογυρίζουν
τα πελώρια ασπράδια των ματιών τους,
όπως οι επιληπτικοί.
Οι γκριμάτσες τους αποκτούν ένα αβυσσαλέο νόημα.
Έτσι, έτσι φρικαλέα και άφωνα,
σωπαίνουν
και έχουν τα μάτια τους
μόνο για να ακούνε.
Το βραστό φαγητό,
ο ζεστός αέρας της κλεισούρας,
κάνουν την ατμόσφαιρα
ακόμη πιο αποτρόπαια.
Ακόμη πιο ασήκωτη.
Όμως το προσωπικό
δεν ανοίγει τα παράθυρα στους θαλάμους.
Επίτηδες.
Γιατί και η πιο μικρή ηλιαχτίδα
δημιουργεί προσδοκίες.
Γιατί και ο ελάχιστος φρέσκος αέρας
κουβαλά και μια ελπίδα.
Κρύβει και μια υπόσχεση.
*Ο Χρήστος Σκιαδαρέσης είναι Φιλόλογος – Εκπαιδευτικός. Μετεκπαιδεύτηκε στην Ιστορία της Φιλοσοφίας και στη Νεότερη και Σύγχρονη Ελληνική Ιστορία. Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα. Έχει εκδώσει επτά λογοτεχνικά βιβλία και έχει παρουσιάσει δημοσίως το έργο δεκάδων ομότεχνών του.
Πηγή: https://www.fractalart.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.