Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ!

Γράφει η Χριστίνα Σεμίδαλις* 
  • Αποκλειστικά για το παρόν ιστολόγιο
Image result for "να ζεις,να αγαπάς και να μαθαίνεις":
Και έγραψε ο Λέο Μπουσκάλια στο βιβλίο του "να ζεις,να αγαπάς και να μαθαίνεις": "ο εαυτός κατασκευάζει τεράστια τείχη γύρω του για αυτοπροστασία. Αυτά τα τείχη τα ονομάζει πραγματικότητα. Οτιδήποτε δεν ταιριάζει με αυτό που ο περιτειχισμένος εαυτός θεωρεί πραγματικό, δεν αφήνεται να περάσει από το τείχος, έτσι όταν πια φτάνει μέσα η νέα αντίληψη, έχει γίνει αυτό που ήθελε από την αρχή.
΄Ετσι οι περισσότεροι από εμάς περνάμε τη ζωή μας βλέποντας μόνο ότι θέλουμε να δούμε, ακούγοντας μόνο ότι θέλουμε να ακούσουμε, μυρίζοντας ότι θέλουμε να μυρίσουμε, ενώ όλα τα υπόλοιπα παραμένουν απολύτως αόρατα".
΄Ολα υπάρχουν εδώ! ΄Ολα είναι εδώ! Στα ταξίδια που κάνουμε στη διάρκεια της ζωή μας, μονάχα η γνώση έχει τον τρόπο να τρυπώνει μέσα μας. Σαν να έχει ελευθέρας πάντα και παντού. Οι αντιλήψεις που σχηματίζονται από τη γνώση και μόνον αυτές έχουν την ικανότητα να τρυπώνουν στην πραγματικότητά μας και να μας παρασύρουν. ΄Ενα βιβλίο μας ταξιδεύει. ΄Ενα σεμινάριο μας τονώνει την επαγγελματική αυτοπεποίθηση. Οι διηγήσεις και οι παλιές ιστορίες του παππού και της γιαγιάς μας συγκινούν.
 Image result for Επιλεκτικά ζούμε, μέσα στο κάστρο μας.
Σε πολλές πειρπτώσεις, άνθρωποι και καταστάσεις είναι αόρατοι για εμάς. Οι μικρές μας στιγμές δεν χωρούν τον πόνο του άλλου. Δεν χωρούν την αδικία σε βάρος του συνανθρώπου μας. Αντίθετα οι μικρές μας στιγμές είναι κλεισμένες πίσω από τα τείχη, έξω από το πραγματικό και δεν σχετίζονται επ ουδενί. Αρκεί για να προστατευτούμε. Δεν ήμαστε ο Νώε. ΄Ημαστε μικρές ευάλωτες μονάδες που απαρτίζουν ένα σύνολο. Κουφοί, μουγγοί, τυφλοί και άοσμοι.
Δεν μπορούμε να επέμβουμε σε όλον τον κόσμο. Σίγουρα θα ήταν άτοπη η προσπάθεια. ΄Εξω από τα τείχη, στην πραγματικότητα, υπάρχει αλλαλούμ. Επιλεκτικά ζούμε, μέσα στο κάστρο μας. ΄Οσο πιο ψηλό και αγέροχο, τόση μεγαλύτερη η προσπάθεια να κατακτηθεί η πραγματικότητα. ΄Οσο πιο απόρθητο είναι τόσο ο κόσμος μας παραμένει αδρανής.
Με αφορμή την ικανότητα της γνώσης να μας ενώνει με την πραγματικότητα, ας την αφήσουμε να μας κυριεύσει. Αποφασίζουμε σε άλλο χρόνο τι και πως θα πράξουμε. ΄Ομως, το να μην γνωρίζουμε τι συμβαίνει γύρω μας είναι στρουθοκαμηλισμός. Ταξιδεύω με τις αντιλήψεις των άλλων. Γίνομαι διαλλακτικότερος. Μαθαίνω. Και όταν μάθω, σίγουρα θα δημιουργηθεί συναίσθημα. Και σαν γίνει αυτό, τότε θα δούμε την πραγματικότητα με τα μάτια της ψυχής.

*Πολιτικός Επιστήμων

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.