ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ!

Γράφει η Χριστίνα Σεμίδαλις

• Αποκλειστικά για το παρόν ιστολόγιο

Και μια παλιά παροιμία λέει: "αντάμα πάμε δέσποτα, και πάμε όπου ορίζεις". Και μια δεύτερη λέει: "έχει σημασία να αναγνωρίζεις μια θυσία". Και μια τρίτη: "για χάρη σου δίνω και το αίμα της ζωής μου".

Η θυσία αποτελεί τη μέγιστη πράξη αφοσίωσης και αγάπης προς τον συνάνθρωπο. Είναι η απόδειξη πως ότι και αν συμβεί, ότι και να μεσολαβήσει στα εμπλεκόμενα μέρη, οι πράξεις τους θα είναι οδηγός για το μέλλον.
Υπάρχουν μικρές και μεγάλες θυσίες; Όχι. Στο βαθμό που όλοι μας ανήκουμε στον μικρόκοσμό μας,κάθε θυσία που θα κάνουμε έχει την αξία της. Θα πρέπει κάποιος να είναι αγνώμων προκειμένου να μην εκτιμήσει την θυσία που γίνεται προς το άτομό του. Θα πρέπει να έχει μεγάλη δόση εγωισμού ώστε να θεωρεί δεδομένη αυτή την πράξη.

Η μνήμη είναι ένα εργαλείο που μας δόθηκε για να αναγνωρίζουμε πρακτικά και συναισθηματικά, τις πράξεις των άλλων απέναντί μας. Ότι μας δημιουργεί θύμησες, συνοδευόμενες από γλυκά συναισθήματα, είναι οι ωραίες στιγμές που έχουμε εισπράξει από τους συνανθρώπους μας. Όσες θύμησες μας αφήνουν μια πικρία και αλμυρά συναισθήματα,είναι οι στενόχωρες στιγμές που έχουμε εισπράξει από τους συνανθρώπους μας.

Όλες είναι χρήσιμες. Γιατί όλες έχουν συμβάλει στο να διαπλάσουμε τον χαρακτήρα μας. Η μνήμη αναγνωρίζει τη θυσία που έκανε για εμάς ο συνάνθρωπός μας και την αναγάγει σε αξίωμα. Και το αξίωμα αυτό είναι η αγάπη.

Η αγάπη, που δεν έχει ανάγκη όμως από θυσίες για να αποδειχθεί, είναι το πιο ισχυρό συναίσθημα. Δίδεται αλτρουιστικά, αποδεικνύεται αλλά δεν μεταβιβάζεται. Για την αγάπη αυτό που αξίζει είναι η αποδοχή. Και οι θυσίες προς το μέρος της γίνονται ακριβώς γι αυτό. Προκειμένου να μας αποδεκτεί το άτομο εκείνο που επιθυμούμε.

Η αφοσίωση από την άλλη μεριά, έχει να κάνει με την πίστη και την εμπιστοσύνη. Πιστεύουμε σε ένα άτομο, το εμπιστευόμαστε λέμε μέχρι θανάτου. Εκεί ακριβώς έρχεται ο ρόλος της θυσίας. "Πέφτω στη φωτιά για χάρη του", είναι μία έκφραση που λέμε όταν έχουμε τυφλή εμπιστοσύνη σε κάποιον.

Όμως, είναι αλήθεια ότι το άτομο αυτό, μας δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο. Ότι είναι όντως αυτό που φαίνεται. Θα μάθουμε αφού πρώτα πάθουμε. Γιατί υπάρχουν και θυσίες που δεν άξιζαν τον κόπο. Γιατί υπάρχουν και άνθρωποι που όσες θυσίες και να κάνεις γι αυτούς, είναι τόσο αχάριστοι που ποτέ δεν θα καταφέρουν να τις εκτιμήσουν. Τοξικοί, που βγάζουν μονάχα αρνητικά συναισθήματα και προσφέρουν πόνο, μόνο πόνο.

Ας είμαστε ολίγον επιφυλακτικοί πριν δοθούμε ολοκληρωτικά, πριν κάνουμε τις θυσίες μας σε ένα άτομο. Ας τον δοκιμάσουμε λίγο, ας περιμένουμε και να ψάξουμε τις αντιδράσεις του. Γιατί "ότι λάμπει δεν είναι χρυσός".

*Πολιτικός Επιστήμων