ΖΕΙΔΩΡΟ ΦΩΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΜΒΩΝΑ...!

Του Δημήτρη Καραπατά*

Όταν μέσα στη σπαρασσόμενη εποχή μας παραμένεις άνθρωπος ακέραιος, με ψυχή και εξωστρεφής προς την κοινωνία, όταν έχεις υψηλό το φρόνημα του Χριστιανικού καθήκοντος και χωρίς φανφάρες, τυμπανοκρουσίες βρίσκεσαι με όλες τις δυνάμεις σου στο πλευρό των συνανθρώπων σου, που δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις βασικές τους ανάγκες, τότε δεν μπορείς από το να είσαι αγαπητός στην κοινωνία και να έχεις την καθολική της αποδοχή! 
Ο λόγος φυσικά για τον πρωτοπρεσβύτερο του Ιερού ναού της Παναγίας Γιάτρισσας Λουτρακίου, τον πάτερ Νίκο Βασιλόπουλο! Του οποίου η ναπολεώντια φιλανθρωπική προσπάθεια πραγματώνει το Θρησκευτικό ιδεώδες, και αποτελεί φως ζειδωρο από τον άμβωνα της εκκλησίας μας.

Η δράση του πολυσήματη και πολυμορφική, για την οποία έχει γνώση το μεγαλύτερο φάσμα της τοπικής μας κοινωνίας, ενώ τώρα φαντάζει σαν πύραυλος πυρίκαυστος που εκτοξεύεται προς τον Ουρανό και τον Ύψιστο, ώστε να διατρανώσει πως στην γη υπάρχει ακόμα ελπίδα!

Παράλληλα το έργο του πολυπράγμονα πάτερ Νικόλα (δεν αναλώνομαι σε λεπτομέρειες γιατί θα χρειαζόμουν βιβλίο για να το περιγράψω) μαρτυρά με τα πιο φωτεινά χρώματα, το ακλόνητο της Χριστιανικής μας πίστης, την ακακία, την αγάπη και την αλληλεγγύη για τον άνθρωπο, που καλείται το ποίμνιο να μιμηθεί!

ΨΑΛΜΟΣ Ν’ (50)

Ἐλέησον μέ, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου.

*Αναδημοσίευση από το προσωπικό του facebook